تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نخستينها ( فارسى ) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧
مسعودى : هنگامى كه عمر براى نبرد با ايران فراخوان داد ، اولين كسى كه به جنگ شتافت ابوعبيد ثقفى ، پدر مختار بود ؛ همو كه فيل وى را از پاى درآورد . « 1 » پس از كشته شدن او ، اولين كسى كه عمر رهسپارش كرد ، جرير بجلى بود كه عمر او را پرسيد : آيا اگر پس از كسر خمس ، يك سوم باقيمانده را به تو بدهم ، راهى عراق مىشوى ؟ و او پاسخ مثبت داد . « 2 » اولين كسى كه به طنجه در آمد و مايه‌ى آميزش مسلمانان با مردم آن ديار شد ، موسى بن نصير بود كه كارگزارىِ سرزمين افريقيه را بر دوش داشت . وابسته‌ى او طارق نيز نخستين كسى بود كه راهى نبرد اندلس شد . « 3 » گفته‌اند : اولين كسى كه در نبرد نهاوند كشته شد ، فرمانده سپاه مهاجم به نام نعمان بن مقرن بود . در روايت است : اولين اسيرانى كه از عراقيان به مدينه وارد شدند ، اسيران عين‌التمر بودند كه يسار ، جدّ محمد بن اسحاق در ميان آنان بود . ابن‌رستم طبرى : اولين خونى كه در جنگ بدر ريخته شد ، خون وليد بن عتبه بود كه چون به نبرد على بن ابىطالب ( ع ) برخاست ، على ( ع ) چنان ضربتى بر فرق او نواخت كه چشمانش از كاسه بيرون جست . « 4 » سلمان در هيچ يك از جنگ‌هاى بدر و احد حضور نداشت ، و در زمان آن دو
هامش
( 1 ) . مروج الذهب 2 / 370 ( 2 ) . فتوح البلدان 250 ( 3 ) . فتوح مصر و اخبارها 346 ( 4 ) . المسترشد 4 / 324 .