تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نخستينها ( فارسى ) — صفحة 203

مساهمون:

ص٢٠٣
بن عبدالاسد از بنىمخزوم . « 1 » امام رضا ( ع ) : هر گاه كسى به گناهى كه كيفر سنگسار دارد ، اعتراف كند ، اولين كسى كه بايد سنگ بيندازد امام است ، آن‌گاه مردم . اما اگر شاهدى بر آن گناه اقامه شود ، اولين سنگساركننده آن شاهد است ، سپس امام ، آن‌گاه مردم . « 2 » اين حديث را شيخ طوسى در باب حدود زنا ، از صفوان با واسطه ، از امام صادق ( ع ) روايت كرده است . « 3 » شيخ صدوق : پيامبر ( ص ) فرمود : هر كس كه نزد ما اقدام به شهادت كند و سپس رأيش را تغيير دهد ، ما به همان نظر اول استناد مىكنيم و نظر پايانى را نمىپذيريم . « 4 » ثعالبى : اولين كسى كه همسايه را به گناه همسايه گرفت و پاكيزه را به آلوده ، زياد بود . وى مىگفت : چه بسا حق‌هايى كه از پهلوى باطل بيرون بيايد . او اولين كسى بود كه پيش روى او با گرز راه رفتند ، و اولين كسى بود كه جامه‌ى دبيقى « 5 » پوشيد ، و اولين كسى بود كه در بصره بناى گچى ساخت . « 6 » شيخ كلينى از امام صادق ( ع ) : شتر اگر براى نخستين بار يورش آورد ، صاحبش ضامن نيست ، اما اگر براى بار دوم باشد ، ضامن است . « 7 » شيخ طوسى : جايز نيست كه قاضى شاهدانى را رديف كند و تنها شهادت آنان و نه ديگران را ، بپذيرد . گفته‌اند : اولين كسى كه چنين كرد اسماعيل بن اسحاق قاضى
هامش
( 1 ) . مستدرك وسائل الشيعه 18 / 150 ( 2 ) . فقه الرضا ( ع ) 309 ( 3 ) . تهذيب الاحكام 10 / 34 ( 4 ) . من لا يحضره الفقيه 3 / 43 ( 5 ) . جامه‌اى است از حرير نازك ، منسوب به دبيق كه شهركى است در مصر . ر . ك : لغت‌نامه‌ى فارسى دهخدا . ( 6 ) . لطائف المعارف 12 ( 7 ) . الكافى 7 / 353 .