تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نخستينها ( فارسى ) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥
نام « اجبهر » و « مجسطى » فراهم آمده و خلاصه‌ى « اجبهر » اركند است و فشرده‌ى « مجسطى » بطلميوس . گويد : همو بود كه نه عدد هندى 1 تا 9 را وضع كرد كه تمام اعداد از آن زاده مىشود . « 1 » همو : بنا بر نوشته‌ى انجيل متى ، اولين سخنى كه عيسى در قالب انجيل بيان كرد اين بود كه فرمود : « خوشا بينوايان كه دل‌هايى دارند خرسند بدآنچه نزد خدا است ! به‌راستى ، كه ملكوت آسمان از آن ايشان است . خوشا گرسنگان تشنه‌ى فرمانبرى خدا ! خوشا راستگويان در گفتار ، وانهندگان دروغ ، كه نمك زمين هستند و روشناى جهان ! » « 2 » المعجم : ابراهيم بن عباس صولى نامه‌اى را از جانب متوكل خطاب به حمصيان نوشته بود ، براى خود وى خواند : اما بعد ؛ امير مؤمنان چون لغزش‌ها را استوارى بخشيده و سستىها را محكم كرده و پراكنده‌ها را گرد هم آورده از حق خدا بر خويش مىداند كه سه چيز را يكى پس از ديگرى ، به كار گيرد : پيش از همه ، آگاهىبخشى و اطلاع‌رسانى ، زان پس تهديد و ترساندن ، و سرانجام درمان با چيزى كه درد جز آن درمان نشود .
أناة ، فإن لم‌تغن عقب بعدها * وعيداً ، فإن لم‌تغن أغنت عزائمه
« درنگى ؛ و اگر بهره‌اى نداشت ، در پى آن تهديدى ، و اگر باز هم سودى نبخشيد ، فرمان‌هاى قاطع او سود بخشد . » متوكل از زيبايىهاى آن در شگفت شد و به عبيدالله اشاره كرد و گفت : نمىشنوى ؟ گفت : اى امير مؤمنان ، واقعاً كه ابراهيم فضيلتى است كه خدا آن را
هامش
( 1 ) . تاريخ اليعقوبى 84 ( 2 ) . همان 70 .