در آنجاست كه بر تقصيراتى كه در برابر امر خدا داشتهاند پشيمان مىگردند و تأسف مىخورند اما پشيمانى آنان را نجات نمىبخشد . و تأسف آنها را بىنياز نمىسازد ، بلكه به رو در آتش مىافتند از بالاى سر آتش و از زير ، آتش بين قسمتهايى از آتش و پوششهايى از قطران و در دركات جهنم مىسوزند و درگير مصائب جهنماند ، آتش آنان را همچون ديگها مىجوشاند ، و فرياد و ناله آنها بلند است ، اما هر چه بيشتر فرياد مىزنند ، از بالاى سرشان آب جوشان مىريزد ، تمام امعاء درون شكمشان و پوستشان آب مىشود ، اما هر كه از اهل شفاعت باشد ، شفاعت را درك مىكند ، همان طورى كه سرور انبيا ( ص ) فرموده است : شفاعتم را براى امّتم كه مرتكب گناهان كبيرهاند ، اندوختهام ( 6 ) و نيز فرموده است : بعد از اينكه سوخته و خاكستر شدند از آتش بيرون مىآيند ، و هر كس كه از اهل جهنم براى هميشه باشد واى بر حال او از عذاب دائمى جاودانه ، پناه مىبريم به خدا ( 7 ) ! بدان آن سرايى كه با غمها و اندوههايش آشنا شدى در برابر آن سراى ديگر يعنى بهشت است ، و ناگزير هر كس از آن دور شود در اين يكى مستقرّ مىشود ، بنا بر اين با انديشهء زياد در حالات جهنّم ترس و بيم بيشترى را در قلب خود برانگيزان و با انديشهء مداوم در بارهء نعمتهاى جاودانهاى كه به نيكوكاران وعده دادهاند ، حالت اميد را در دل خود ايجاد كن و از طرفى نفس را با تازيانهء ترس و بيم ، رام كن و از سوى ديگر با زمام اميد آن را به راه راست سوق بده ، كه بدين وسيله به سلطنت دايم مىتوان رسيد و از عذاب دردناك الهى در امان ماند ، در بارهء بهشتيان و چهرههاى شاداب در ناز و نعمت بينديش كه از شراب صاف مهر خورده كه جاى مهرش مشك است ، سيراب شوند ( 8 ) و بر كرسيهايى از ياقوت سرخ ، زير خيمههايى از لؤلؤ سفيدتر و تازه بنشينند ، در آنجا فرشى گرانبهاى سبز رنگ گسترده و بر پشتيهايى كه در اطراف رودهاى مملو از شراب و عسل قرار داده شده ، تكيه كنند ، در پيرامونشان ، غلمان و پسر بچهگان حلقه زده ، آراسته به حور العين
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 549
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٥٤٩