توصيف زمين محشر و اهل محشر
پس از همهء مراحل قبلى ، ببين كه بعد از برانگيخته شدن و دوباره زنده شدن ، با پاى برهنه و عريان به زمين محشر سوق داده مىشوند ، به زمين براق و صافى كه هيچ كجى و اعوجاجى در آن نمىبينى ، و نه تپهاى كه زير آن انسانى پنهان شود ، و نه گوديى كه از چشم پوشيده بماند ، بلكه خاكى يك نواخت و ساده ، بدون هيچ گونه تفاوتى ، دسته جمعى ، بدان جا سوق داده مىشوند ، پاك و منزّه است آن خداوندى كه همهء خلايق را با تمام اختلاف صنفى كه دارند از همه جاى زمين ، در يك جا گرد آورد ، آنگاه كه با غرّش و لرزشى كه پيامدى در پى دارد ، آنان را جابجا سازد . ( راجفه ، همان نفخه اولى و رادفه ، نفخهء دوّم است . ) و سزاوار است كه آن روز اين دلها ترسان و اين ديدگان فرورفته و گريان باشند .
رسول خدا ( ص ) فرمود : مردم روز قيامت روى زمينى سفيد رنگ گندمگون چون قرص نان سفيد ، محشور شوند ، كه براى كسى نشانهاى روى آن صفحهء زمين وجود ندارد . خورشيد ، ماه و ستارگان آسمان از بين مىروند ، ( 2 ) پس اى بيچاره به هول و هراس و سختى روز قيامت فكر كن . وقتى كه تمام خلايق روى آن خاك گرد آيند ، ستارگان آسمان بالاى سرشان از هم فرو ريزند و خورشيد و ماه تاريك شوند ، و زمين نيز به دليل خاموش شدن چراغش ، تيره و تار است ، و در آن ميان كه تو در آن شرايط بسر مىبرى ناگاه آسمان بالاى سرشان دور مىزند و با تمام زبرى