پروردگارشان مىشتابند ، گويند : واى بر ما چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت ؟ اين است آنچه وعده داده بود خداى بخشنده و فرستادگان خدا راست گفتند ( 7 ) ! » و اگر در برابر مردگان هيچ چيز جز همين ترس نفخهء صور نباشد ، سزاوار است كه انسان بترسد ، زيرا يك نفخه و نعرهاى است كه تمام اهل آسمانها و زمين از خود بى خود مىشوند ، يعنى جز كسانى را كه خواست خداست ، همه مىميرند ! و از آن روست كه پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : چگونه من در آسايش و نعمت بسر ببرم كه صاحب صور [ حضرت اسرافيل ] آن شيپور مخصوص را به دست گرفته و روى انگشتان نشسته و گوش فرا داده است تا فرمان برسد و او در صور بدمد . ( 8 ) گويند : صور همان بوق است ، توضيح آن كه اسرافيل دهانش را بر آن صور كه به گونهء بوقى است و بر آن دايرهاى كه بر سر آن است و به اندازهء پهناى آسمانها و زمين است ، قرار داده و چشم به طرف عرش خدا دوخته و منتظر است تا فرمان برسد و نخستين نفخه را بدمد ، و هنگامى كه مىدمد تمام كسانى كه در آسمانها و زمينند از خود بىخود مىشوند ، يعنى همهء جانداران از شدّت ترس مىميرند جز آن كسانى كه خداوند خواسته است ، و بعد ، پس از نفخهء نخست ، مردم ، چهل سال در عالم برزخ مىمانند ، آنگاه خداوند اسرافيل را زنده مىكند ، و او را مأمور مىسازد تا دوّمين بار بدمد و اين است معناى آيه مباركه : « . . . سپس بار ديگر در صور دميده شود ، پس ناگاه ايشان بپاخاسته مىنگرند ( 9 ) » روى پاهايشان برخاسته به صحنه قيامت مىنگرند .
پيامبر خدا ( ص ) فرمود : وقتى كه صاحب صور [ اسرافيل ] مبعوث مىشود ، پس صور را به طرف دهانش گرفته و يك پا جلو و پاى ديگر عقب گذاشته منتظر فرمان خدا براى دميدن در صور است . هان از آن دميدن بترسيد ، و در بارهء مردم و خوارى و ذلّت و بيچارگيشان موقع برانگيختن ، از ترس اين بيهوشى و به خاطر انتظارى كه مىكشند كه آيا به سعادت آنها و يا به شقاوتشان حكم خواهد
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 534
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٥٣٤