نفخهء صور
از مطالب گذشته سختى احوال ميّت را از سختى جان كندن ، و بعد شدت تاريكى قبر و كرمها و حشراتش و پس از آن سؤال نكير و منكر ، وانگهى عذاب ، دانستى ، مهمتر از همهء اينها خطراتى است كه در پيش رو دارد از قبيل دميدن صور ، برانگيخته شدن در روز رستاخيز و عرضه شدن بر خداوند پرعظمت و پرسش از كم و زياد ، و به پا شدن ميزان ، بعلاوه ، گذشتن از صراط با آن باريكى و تيزيش ! سپس انتظار - در موقع يكسره شدن كار - اين كه بگويند : [ از اهل بهشتى يا از اهل جهنم ! ] اينهاست هول و هراسها و حالات مختلفى كه ناگزير بايد آنها را بشناسى و بدانها به طور قطع و يقين ايمان آورى ، و بعد در بارهء آنها زياد بينديشى ، تا انگيزههاى آمادگى براى آنها در دلت پيدا شود .
پيامبر خدا ( ص ) فرموده است كه خداوند متعال مىفرمايد : فرزند آدم به من ناسزا گفت ، در صورتى كه روا نبود او به من ناسزا بگويد ، و تكذيبم كرد در حالى كه شايسته نبود كه تكذيبم كند ! امّا ناسزا گفتنش به من ، اين بود كه مىگويد : مرا فرزندى است ! و امّا تكذيبش آن است كه مىگويد : هرگز بمانند آغاز كار مرا باز نمىگرداند ! ( 1 ) از اين روست كه خداوند متعال فرموده است : « آيا اين انسان نمىبيند كه ما او را از نطفهاى آفريديم ، پس ناگهان او دشمنى آشكار شده است ( 2 ) » و باز فرموده است : « آيا آدمى گمان مىبرد كه بدون حساب و مهمل واگذاشته خواهد