آنگاه ، ببين كه اكنون غم اين مصيبت تو را فراگرفته و آيا از چشمت قطرهء اشكى ، از باب ترحم به خود جارى مىشود ، پس اگر جارى شد ، پس آن اشك از درياى رحمت برگرفته ، هنوز جاى اميدوارى است .
پس بر نوحه و گريه به حال خود ، ادامه بده و به ارحم الرّاحمين پناهنده شو و به پيشگاه بخشندهترين بخشندگان شكوه كن ! و اين مدد خواهى را ادامه بده و مبادا از طول مدّت بيچارگى و گدايى در خانه خدا افسرده شوى ، شايد خداوند به ناتوانيت رحم كند ، زيرا مصيبت و گرفتارى تو بزرگ است ، گمراهيت به درازا كشيده است ، هيچ پناه و نجات بخشى جز مولايت ندارى ، پس به زارى ، در درگاهش بنال ! و در اين زارى خضوع و خشوع داشته باش ، به ميزان عظمت نادانى و فزونى گناهانت ، زيرا كه خداوند به بندهاى كه با خوارى و ذلّت مىنالد رحم مىكند ، و بر جويندهء دلسوز كمك مىكند ، و دعاى درماندهء بيچاره را مىپذيرد ، و به خدا سوگند كه تو بيچارهاى و به رحمت خدا نيازمند ، راهها بر تو تنگ شده و چارهها به بن بست رسيده است ، و موعظهها در تو بىاثر و سرزنشها دل تو را نمىشكند ، و از سويى طرف تقاضا بخشنده و جواد است و آن كه از او كمك مىطلبى بخشاينده و مهربان و خوان رحمتش گسترده است ، كرمش نامتناهى و بخشندگيش همگانى است ، و بگو : « يا ارحم الرّاحمين يا رحمان يا رحيم ، يا حليم ، يا عظيم ، يا كريم ، انا المذنب المصرّ انا الجريء الّذى لا ينتهى انا المتمادى الّذى لا يستحيى هذا مقام المتضرّع المسكين و البائس الفقير ، و الضّعيف الحقير و الهالك الغريق ، فعجّل اغاثتى و فرجى و ارنى آثار رحمتك و اذقنى برد عفوك و مغفرتك و ارزقنى قوّة عصمتك يا ارحم الرّاحمين ( 40 ) . » و بعضى از بزرگان كه زياد گريه مىكردند و در ضمن گريهشان عرضه مىداشتند : « انا الّذى كلّما طال عمرى زادت ذنوبى انا الّذى كلّما هممت به ترك خطيئة عرضت لى شهوتى اخرى ويلى خطيئة لم تبل و صاحبها في طلب اخرى ويلى ان كانت النّار لى مقيلا و مأوى ، ويلى ان كان المقامع لرأسى تهيّأ ( 41 ) . »
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 451
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٤٥١