و نيز فرموده است :
« سپس به هر نفسى آنچه را اندوخته است به طور كامل مىدهند ، و به ايشان ستم نمىشود ( 5 ) . » و فرموده است :
« روزى كه هر كسى آنچه را كه از خوبى انجام داده و آنچه را كه از بدى انجام داده است ، مىبيند ، آرزو مىكند كاش ميان او و عملش مسافت دورى بود ، و خداوند شما را از خود مىترساند ( 6 ) . . . » و مىفرمايد :
« و بدانيد كه خداوند آنچه در باطن شماست مىداند ، پس از او بترسيد ( 7 ) . » پس اهل بصيرت را هشدار داده است كه خداوند در كمين است ، و آنان در پاى حساب محاسبه مىشوند و از خطورهاى قلبى و لحظههاى عمر به اندازهء ذرّهاى هم باشد مؤاخذه مىشوند ، بنا بر اين شايسته است ، كه باور داشته باشد از اين خطرها - جز با ضرورت محاسبهء نفس و مراقبت حق و در تمام لحظهها و حركات واداشتن نفس به پايبندى بر طاعات - راه نجاتى ندارد ، و هر كه پيش از فرا رسيدن وقت محاسبه ، از خود حساب بكشد ، حسابش روز قيامت سبك ، و بهنگام سؤال پاسخش آماده ، و سرانجامش نيكو باشد ، امّا كسى كه از خود حساب نكشد و كار آخرت را سهل انگارد ، و نفسش پيرو هواها و لذّتهاى دنيوى باشد ، براى هميشه حسرت خورد ، و در عرصات قيامت ، ايستايش به دراز كشد ، و شهوتها و لذّتها او را به نكبت و خوارى رهبرى كنند ، و هيچ چيز او را از اين هول و هراسهاى بزرگ نجات ندهد ، مگر پايبندى به طاعت و پايدارى بر آن و ملازمت نفس با آنچه رضاى خدا در آن است ، به دليل اين آيه مباركه : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، صبر كنيد و پايدار باشيد و آماده باشيد ، و از خدا بترسيد ، شايد شما رستگار شويد ( 8 ) . »
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 429
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٤٢٩