فضيلت توكّل
خداوند متعال فرموده است : « اگر ايمان داريد ، پس به خدا توكل كنيد ( 1 ) . » و نيز فرموده است : « پس بايد مؤمنان ، به خدا توكل كنند ( 2 ) . » و باز مىفرمايد : « هر كه بر خدا توكل كند ، خداوند او را بس است ( 3 ) . » و فرموده است : « به درستى كه خداوند دوست دارد توكّلكنندگان را ( 4 ) . » بالاترين مقام به نام محبّت خدا از آن كسى است كه داراى توكّل است ، و او در پناه حمايت خداست و هر كس را كه خدا كفايت كند ، دوست بدارد و مورد توجّه و لطف قرار دهد ، به رستگارى بزرگى رسيده است . و خداوند متعال مىفرمايد : « آيا خداوند بندهاش را كفايت نمىكند ( 5 ) . . . ؟ » پس هر كه از غير او كمك بطلبد توكّل را از دست داده است ، و اين آيه را تكذيب كرده است كه خداى متعال فرموده است : « . . . و هر كس بر خدا توكل كند . پس به راستى كه خدا غالب و حكيم است ( 6 ) . » يعنى : او عزيز است و كسى را كه به او پناه ببرد خوار نمىسازد و آن را كه به ساحت قدسش پناهنده شود و به عنايت او تمسّك جويد ، تباه نمىكند . و حكيم است يعنى : تدبير آن كس را كه به تدبير او توكل كند ، تيره نمىسازد ، خداوند متعال فرمايد : « بدرستى كه آن كسانى را كه شما - غير از خدا - مىخوانيد ، بندگانى مانند شمايند ( 7 ) . . . » . مىفرمايد ؛ جز خدا همه چيز مسخّر فرمان اويند ، نيازمندند ، همان طورى كه توبه او نيازمندى ، پس چگونه