در نتيجه نه دينمان باقى مىماند و نه آنچه را كه اصلاح كردهايم .
پس خوشا به حال آن بندهاى كه خداوند را پروردگار خود دانسته ، و دنياى خود را نثار راه آن چيزى كند كه آن را در پيش رو و انتظار دارد . ( 28 ) و نيز گويد :
من طالب دنيا را هر چند كه عمر درازى كرده باشد ، مىبينم .
در حالى كه از دنيا به شاديها و نعمتها دست يافته است .
همچون كسى كه ساختمانى را بنا كرده و آن را به آخر رسانده است .
امّا همين كه ساختمان كامل شد ، يكباره از هم فرو ريزد ! ( 29 ) ديگرى گويد :
علاقهء به دنيا تو را دعوت به امنيّت و آرامش مىكند ، آيا سرانجام تو نبايد از آنجا نقل مكان كنى ؟
دنياى تو چيزى جز سايه نيست ، كه تو را سايه افكند و آنگاه نداى حركت در دهد ! ( 30 ) لقمان به پسرش گفت : پسرم ! دنيايت را به آخرت خود به فروش تا هر دو را در اين معامله سود ببرى ! و آخرتت را به دنيا مفروش كه هر دو را ضرر خواهى كرد و از دست خواهى داد .
ديگرى مىگويد : به پادشاهان و زندگى خوش و لباسهاى نرم آنها نگاه نكن بلكه به انتقال سريع آنها از دنيا و سرانجام ناگوار آنان نگاه كن ! ابن عباس - خدايش راضى باد - مىگويد : خداوند دنيا را سه بخش قرار داده است : بخشى براى مؤمن و بخشى براى منافق و بخش ديگر براى كافر ، اما مؤمن از دنيا توشه بر مىدارد ، منافق آن را مىآرايد و كافر از دنيا كامروايى مىكند .
يكى از بزرگان مىگويد : دنيا مردارى است ، هر كه چيزى از آن
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 262
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٢٦٢