پيامبر خدا ( ص ) فرمود : هر كس زبانش را نگهدارد ، خداوند سرّ او را بپوشاند ، و هر كه خشم خود را فرو خورد ، خداوند او را از عذاب خود باز دارد ، و هر كس از خداوند پوزش بطلبد ، خداوند عذر او را بپذيرد . ( 10 ) روايت شده است كه معاذ بن جبل ، عرض كرد : يا رسول الله ، درود خدا بر تو باد ، مرا نصيحت كن ! فرمود : خدا را آن چنان عبادت كن كه گويا مىبينى ، و خود را با مردگان هماهنگ ساز ، و اگر مايلى به چيزى تو را آگاه سازم كه از همهء اينها بيشتر در اختيار تو است ، و با دست خود ، اشاره به زبانش كرد . ( 11 ) گويند : مرد عربى نزد پيامبر خدا ( ص ) آمد ، عرض كرد : يا رسول الله ( ص ) ، عملى به من بياموز كه باعث ورود به بهشتم شود . پيامبر فرمود :
گرسنه را سير و تشنه را سيراب ، و امر به معروف و نهى از منكر كن ! و اگر نتوانستى جز در راه خير زبانت را نگهدار ، زيرا تو بدين وسيله بر شيطان چيره مىشوى . ( 12 ) پيامبر خدا ( ص ) فرمود : همانا خداوند در نزد زبان هر گويندهاى است ، پس بايد هر كسى از خدا بترسد و بداند كه چه مىگويد . ( 13 ) و نيز فرمود : هر گاه مؤمنى را خاموش ، و آرام ديديد ، به او نزديك شويد ، زيرا حكمت را به شما مىآموزد . ( 14 ) و باز فرمود : براستى زبان مؤمن در پشت دل اوست ، هر گاه بخواهد سخن بگويد ، در دل مىانديشد ، آنگاه بر زبان مىراند ، و زبان منافق پيشاپيش دل اوست ، پس هر گاه چيزى را قصد كند ، بر زبان براند ، بدون اينكه در دل بينديشد . ( 15 ) حضرت عيسى ( ع ) فرمود : عبادت ده جزء است كه نه جزء آن در خاموشى و يك جزء ديگر در فرار از مردم است !
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 206
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٢٠٦