خاموشى و نگهدارى زبان
بدان كه زبان از بزرگترين نعمتهاى الهى است ، زيرا به وسيلهء زبان است كه انسان از ساير حيوانات مشخص مىشود ، زبان بالاترين حواس است ؛ زيرا چشم غير از رنگها و شكلها را تشخيص نمىدهد ، و گوش جز صداها را نمىشنود ، و دست به غير از اجسام دسترسى ندارد ، و همين طور ساير اعضاى بدن ، امّا ميدان عمل زبان وسيع است ، هيچ محدودهاى ندارد و ميدان عملش بىپايان است ، بنا بر اين در راه خير دامنهء عمل زبان گسترده ، و در راه شر نيز ميدان عملش باز است ، بنا بر اين هر كس قيد را از زبانش بردارد به پرتگاه هلاكت كشانده مىشود و سرانجام به جهنّم سقوط مىكند ، و هيچ چيز باعث افتادن مردم روى بينىهايشان در آتش جهنم نمىشود ، مگر نتايج و فراوردههاى زبانشان ، و از دست زبان نجات نمىيابند مگر اينكه آن را مقيد به قيد شريعت كرده و آزاد نگذارند جز در مواردى كه براى دنيا و آخرت سودمند باشد ، زيرا پيامبر خدا ( ص ) فرمود : هر كه خاموشى اختيار كرد ، نجات يافت . ( 1 ) پيامبر ( ص ) فرمود : « خاموشى ، حكمت و تدبر است و اندكند كسانى كه خاموشى اختيار كنند . » ( 2 ) يكى از اصحاب عرض كرد : يا رسول اللَّه ، درود خدا بر تو باد ، چيزى از اسلام را به من بگو كه پس از شما از كسى نپرسم ، فرمود : بگو به خدا ايمان دارم و بر اين عقيده استوار باش . گفتم : از چه چيز بپرهيزم ؟ با دست مباركش به زبانش