درازى راه ، و دورى سفر و سختى جاى ورود ( 85 ) [ قبر و . . . ] . » و از آن بزرگوار است : « آگاه باشيد كه دنيا به سرعت رو مىگرداند ، و باقى نمانده است از آن مگر تهماندهء ظرفى كه دور ريخته مىشود ، و بدانيد كه آخرت نزديك است ، و براى هر يك از دنيا و آخرت فرزندانى است ، پس شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا نباشيد ، زيرا به زودى در قيامت هر فرزندى به مادر خود ملحق مىشود ، و بدانيد كه امروز روز عمل است و حساب و بازخواستى ندارد و فردا روز حساب و بازخواست و ديگر موقع كار نيست . » ( 86 ) محمد بن واسع به گروهى گذر كرد ، گفتند : اينان پارسايانند ، او گفت :
دنيا چه ارزشى دارد كه پارسايش قابل ستايش باشد ! لقمان به پسرش گفت : پسرك من ! همان طورى كه مىخوابى ، همانطور مىميرى ! و همان طورى كه از خواب بيدار مىشوى ، همانطور برانگيخته مىشوى .
به عابدى گفتند : چرا دنيا را ترك گفتى ؟ جواب داد : زيرا مرا از حلالش مانع شدند ، و من خود از حرامش خوددارى كردم .
به ديگرى گفته شد : از دنيا بهرهء خود را بگير كه تو به زودى از دنيا خواهى رفت . گفت : پس اكنون واجب شد كه از دنيا بهرهاى نگيرم ! ابو حازم مىگويد : فرزند آدم در دنيا به هيچ حال نيست ، مگر اينكه تصوير او در عرش به همان حال است ، بعد يكى از شنوندگان به او گفت : اگر خداوند به تو نگاه مىكند كه تو اطاعت او را مىكنى يا معصيتش را ، مهمتر از تصوير تو در عرش است ، و اگر تمام مردم روى زمين به تو بنگرند ، تو مايل خواهى بود كه تو را در حالى كه دوست دارى ببينند نه در حالى كه دوست ندارى ، پس چگونه نسبت به پروردگار توانايى كه خيانت چشمها و انديشههاى نهانى مردم را مىداند ؟ خداوند به حضرت عيسى ( ع ) وحى كرد : اى عيسى چون زمين زير پاى مردم با مردم شكيبا و فروتنى كن ، و در بخشندگى چون آب روان ، و در مهربانى
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 157
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص١٥٧