بنابراين هرگاه خواستى حجامت كنى ، ضرورى است كه از دوازدهم تا پانزدهم هر ماه را براى حجامت قرار دهى ، [ زيرا اين روزها به لحاظ آنكه ماه در گردش خود به دوران تكامل ( بدر كامل ) خود مىرسد ] ، خونگيرى و حجامت [ براى بدن از نظر بهداشتى ] ، صحيح و مفيدتر است . و در [ خارج از اين محدودهء زمانى و ] نقصان [ قرص ] ماه ، حجامت مكن مگر از انجام حجامت ناگزير شوى ؛ زيرا [ هيجان ] خون با كم شدن قرص ماه كم و با زياد شدن آن زياد مىشود . [ بعيد نيست كه گاهى مقتضيات مزاجى انسان ، لزوم عمل حجامت را ايجاب كند ، البته در چنين شرايط استثنايى ، رعايت اوقات حجامت ، ضرورتى نخواهد داشت و ناچار بايد به انجام وظيفه اقدام نمود ، ولى قدر مسلّم اينكه مرحلهء تكامل ماه براى عمل حجامت ، دوران مناسبى است ؛ زيرا در آن روزها ، آغاز " هلال و پايان ماه " كه قمر در گردش تكامل خود يا رو به نقصان است ، جريان خون آرامش و قرار ندارد . هرچه هلال ماه به سوى كمال مىرود خون در بدن انسان هيجان يافته و بر جوش و خروش خود مىافزايد و هرچه به سمت محاق و نقصان مىگذارد ، اين جوش و خروش فرومىنشيند . دورهاى كه خون در رگها ، حد اكثر هيجان دارد ، روزهاى 15 - 12 ماههاى قمرى است ] .
و لتكن الحجامة به قدر ما مضى من السّنين ، ابن عشرين سنة يحتجم في كلّ عشرين يوما ، و ابن ثلاثين سنة فى كلّ ثلاثين يوما ، و ابن أربعين في كلّ أربعين يوما ، و ما زاد فبحساب ذلك .
فاصلههاى زمانى انجام حجامت در ارتباط با سن افراد [ گذشت سن و سال ] مىباشد ، بيست سالهها هر بيست روز يكبار ، سى سالهها ، هر سى روز و چهل سالهها هر چهل روز يكبار مىتوانند حجامت كنند و با همين حساب فاصلهء [ انجام حجامت ] با افزايش سن ، زياد مىگردد . [ امروزه در كشورهاى پيشرفته ، حجامت را يك شيوهء درمانى سودمند براى بيمارىهاى گوناگون بهشمار آوردهاند و در طب مكمل از جايگاه ويژهاى برخوردار است . طب شكوهمند و اصيل ايرانى ، طب چينى ، طب يونانى ، مصرى نيز از قرنها پيش ، بر ارزشمندى اين شيوهء درمانى تأكيد نمودهاند . " طب ايرانى " علت عمدهء بيمارىها را فساد خون مىداند و ازاينرو براى عمل خونگيرى اهميت ويژهاى قائل است و با تجربيات فراوان ، بر اين باور است كه بسيارى از بيمارىهاى عفونى و غلظت خون را با حجامت ، فصد و زالودرمانى ، مىتوان بهبود بخشيد . در سنت
الرسالة الذهبية ( نامه زرين سلامت ) ( فارسى ) — صفحة 84
مساهمون: المنسوب لإمام الرضا ( ع )
ص٨٤