درآمدى بر متون اسلامى واكاوى متن « طب الرّضا » در فرآيند تاريخ
اقبال روزافزون مردم جهان به ويژه ايران به « طب اصيل مكمل » و بازگشت به طبيعت و « تغذيهء سالم » ، لزوم واشكافى در متون معرفت دينى را ضرورى مىسازد و چرايى نقد و بررسى متون اصيل اسلامى را در عرصهء پژوهههاى تطبيقى موضوع تغذيه ، بهداشت و سلامتى توجيه مىكند .
پيشوايان سترگ جامعهء بشرى ، همواره بر ضرورت تغذيهء صحيح و شيوهء زندگى سالم پاى فشردهاند . طبعا اگر قرار باشد با رهيافتهاى متون اسلامى ، يكسره از ميراث غنى متون روايات خود - كه آن را نخوانده ، گذاشتهايم - جدا شويم ، مشكلى بزرگ در تمامى ابعاد زيستى در زمينهء بهداشت و تغذيه و غايت هدفمند دين مبين كه سلامت روانى و جسمى مخاطبان معرفت دينى است ، ايجاد مىشود . در واكاوىهاى ژرف متون روايات ، ما به عنوان باورمندان به نظام منسجم و مترقى الهى - اسلام - به بيش از 5000 روايت و حديث در خصوص مسائل تغذيه ، بهداشت و سلامت و فهرست گستردهء مأكولات و مشروبات جايز و حلال برمىخوريم كه در عرصهء جهانى از اهميت ويژهاى برخوردار است . در ميان سلسلهء پيامبران عظام الهى و نيز ائمهء معصومين عليهم السّلام ، فزونتر از همه ، پيامبر اعظم ، امام الموحدين على عليه السّلام و نيز سه پيشواى راستين اسلام ؛ امام باقر ، امام صادق و امام رضا عليهم السّلام ، بيش از ساير ائمه در عرصهء پزشكى ، بهداشت ، تغذيه و سلامت افاضهء لطايف فرمودهاند . هرچند كه كلّهم نور واحد شمرده مىشوند ، ليك براساس