و بايد رعايت كرد تا نوره را به عمل نياوردهاند نبايد هيچ مادهء ديگر به آن اضافه كنند و نوره را چنين تهيه كنند : از بابونه و مرزنجوش و گل بنفشهء خشك يا گل سرخ مقدارى در آب جوش بريزند و نوره را با آب اين جوشاندهء معطر خمير كنند [ و اگر جمع اين گياهان را بهعنوان جوشانده به كار بردند ، مقدار كمى از محلول جوشانده و يا اگر هريك از گياهان را به تنهايى در تهيهء جوشانده به كار بردند به اندازهاى كه آب ، بوى عطر گياه را به خود بگيرد ، جهت خمير نوره ، استفاده نمايند ] و مقدار بابونه و مرزنجوش و گل بنفشه يا گل سرخ خشك بايد به ميزانى باشد كه آب جوشانده را معطر سازد .
و ليكن زرنيخ 59 النّورة مثل ثلثها . و يدلك الجسد بعد الخروج منها ما يقطع ريحها ، كورق الخوخ و ثجيرة العصفر ، 60 و الحناء 61 و ( السّعد 62 و الورد ) .
مقدار زرنيخ ( زرنيخ واژهاى است كه به يونانى آن را فرساطيس گويند و در شيمى ، سولفيد آرسنيك به فرمول
AS 2 S 3
مىباشد ) به ميزان 3 / 1 ( يكسوم ) مقدار نوره باشد . [ پس از تهيهء چنين نورهاى ] پس از استفاده از نوره و شستشوى محل آن ، براى بر طرف كردن بوى نوره با موادى مركب از برگ هلو و عصفر [ گلى است مانند زعفران به نام كافشه يا كاجيره يا گلرنگ ] و حنا و سعد كوفى و گل سرخ موضع را ماساژ دهند . [ تا بوى زنندهء نوره ، جاى خود را به عطر دلپذير گلها ببخشد ] .
و من أراد أن يأمن النّورة و يأمن احراقها ، فليقلّل من تقليبها ، و ليبادر إذا عملت في غسلها و أن يمسح البدن بشىء من دهن ورد . فإن أحرقت - و العياذ باللّه - اخذ عدس مقشّر ( فيسحق بخلّ و ماء ورد ) و يطلى على الموضع الّذي احرقته النّورة ، فانّه يبرأ بإذن اللّه .
كسى كه بخواهد از عوارض نوره و سوزش آن در امان باشد پس از استعمال ، كمتر آن را دستكارى كرده و هرچه سريعتر موضع را با روغن گل سرخ بمالد . اگر بدن ، در نتيجهء سوزش و احتراق نوره آسيبى ببيند [ العياذ بالله ] ، عدس پوستكنده را آرد كند [ و با گلاب و سركه بياميزد ] و موضع التهاب را كه در اثر نوره سوخته است [ با اين خمير رقيق ] بمالد . به اذن خداوند متعال [ التهاب زخم و سوزش ] بهبود خواهد يافت .
و الّذي يمنع من تأثير النّورة للبدن هو أن يدلك عقيب النّورة بخلّ عنب ، و دهن ورد دلكا جيّدا . . .
و كسى كه بخواهد از عوارض نوره پيشگيرى كند ، بايد بعد از استفاده از نوره ، موضع