نظريات ذكر شده پيرامون آن در منابع اوليه است . در اين ميان ، التزام به امور شكلى كه بعضى بر آن تأكيد دارند ، مهم نمىباشد ؛ چنانكه اشاره به بعضى از تفاوتهاى ناچيز ، كه احيانا از تكرار نسخهها يا اختلاف در بازشناسى آنها و . . . بهوجود مىآيد و در معنى و مفهوم خللى وارد نمىسازد و چه بسا موجب اطالهء كلام مىگردد ، چندان اهميت ندارد .
تمام نسخههاى خطى « رسالهء ذهبيّه » در كتابخانهء عمومى « مرحوم آية اللّه العظمى حكيم » در نجف اشرف در گنجينههاى خطى ارزنده موجود و از گزند حوادث روزگار مصون مانده است كه عبارتاند از :
1 - نسخهء خطى نخست كه رمز آن در پاورقى متن اصلى كتاب با حرف ( أ ) مشخص گرديده و آن قديمترين نسخهء موضوع و مورد تحقيق مىباشد . اين نسخه را عبد الرحمن بن عبد اللّه كرخى نگاشته و تأليف آن را در 19 ذى حجّه سال 715 ه . ق به پايان رسانده است . اين نسخه شامل شش برگ به اندازهء 5 / 19 * 11 سانتيمتر ، در هر صفحه 27 سطر * 9 سانتيمتر مىباشد .
2 - نسخهء دوم كه عبد الواسع بن حاج محمد حسين مهماندوسى نگاشته ، و تأليف آن در روز جمعه پنجم ربيع الآخر سال 1116 هجرى پايان يافته است ، شامل 12 ورق ، به اندازهء 5 / 14 * 9 سانتيمتر و در هر صفحه 17 سطر مىباشد .
3 - نسخهء سوم كه نويسندهء آن ناشناخته است از نسخههاى قرن يازدهم هجرى است ، در 14 ورق به اندازهء 5 / 19 * 13 سانتيمتر و در هر صفحه 15 سطر * 7 سانتيمتر مىباشد .
4 - نسخهء ديگر كه آن را مرحوم علّامهء مجلسى ( متوفى 1111 ه . ق ) در كتاب بحار الانوار ( ج 14 ، ص 554 ؛ چاپ سنگى در ايران ) نقل كرده و در ابتداى آن آمده است : « آنچه را كه به خط شيخ اجلّ علّامهء كامل در فنون و علوم و ادبيات رايج ملل و فرهيختهء دين و مذهب و نور دين على بن عبد العالى الكركى كه خداوند او را جزاى خير از ايمان و شايستهء پاداش قرار دهد كه اين تعبير را از او نقل كرده و مىگويم : « نامهء طلايى در طب كه امام على بن موسى الرّضا عليه السّلام آن را براى مأمون عباسى نگاشت و در خصوص حفظ مزاج و ساماندهى و مراقبت از آن و غيره . . . براى او فرستاد » .
الرسالة الذهبية ( نامه زرين سلامت ) ( فارسى ) — صفحة 37
مساهمون: المنسوب لإمام الرضا ( ع )
ص٣٧