از مدينه تا طوس فرياد سبز توحيد ؛ خط سرخ شهادت
سال 200 هجرى بود . مأمون ، خليفهء عباسى دور كردن امام شيعيان از يارانش را بهترين راه براى جلوگيرى از نابودى حكومتش مىپنداشت و بر اين اساس دستور داد تا امام رضا عليه السّلام از مدينه راهى خراسان ( مرو ) شود .
به دستور مأمون ، امام هشتم شيعيان از مدينه به سمت مرو حركت كرد ؛ حركتى كه با كوتهفكرى خليفهء عباسى نتيجهاى عكس داشت و راه را براى گسترش بيشتر اسلام و افزايش دلباختگان ائمه عليهم السّلام هموار كرد ؛ آنچه اكنون بعد از قرنها افتخارى براى ايرانيان بهشمار آمده و به خراسان بزرگ قداست داده است . براساس روايات ، زمانى كه مأموران دستگاه حكومت ، نامهء تبعيد امام را به وى دادند ، امام بدون هيچ پرسش و پاسخى ، از آشنايان و ياران خداحافظى كرد ، فرزند بزرگوار خود جواد اهل بيت عليهم السّلام را به عنوان جانشين معرفى نمود و به سمت مرو به راه افتاد .
مسيرى كه مأمون تأكيد داشت حضرت رضا عليه السّلام را از آن عبور دهد ، يكى از راههاى متداول آن زمان بهشمار مىرفت و آن از مدينه به بصره و از طريق سوق الاهواز ( اهواز ) به فارس و سپس از راه كوير و بيابان ميان فارس و خراسان مىگذشت و به مرو ختم مىشد .
سفر امام رضا عليه السّلام از مدينه تا مرو را در پنج بخش مىتوان دستهبندى كرد : از مدينه تا بصره ؛ از بصره تا سوق الاهواز ؛ از اهواز تا فارس ؛ از فارس تا يزد ؛ از يزد تا خراسان .