خونين بود ، هيچ چارهاى نداشتم كه بگويم من قاتلم ، تا از شرّ آزار مردم در امان باشم ، تا حكم صادر شود .
حضرت رو به مرد دوم كرد و فرمود : تو چه مىگويى ؟
او گفت : من قاتلم .
پس امام عليه السلام فرمود : پسرم حسن [ عليه السلام ] را قاضى قرار دهيد تا او حكم كند .
امام حسن عليه السلام ، پس از شنيدن ماجرا فرمود :
[ امّا مرد اول بىگناه است ] .
امّا مرد دوم ، قاتل است . چون يكى را كشته ، ولى ديگرى را به سبب اقرار به گناهش ، از مرگ نجات داده است . پس ، از آنجايى كه خداوند مىفرمايد :
« كسى كه يك نفر را حيات بخشد ، مانند كسى است كه به همه مردم زندگى بخشيده است » « 1 » .
او را آزاد كنيد . و ديهء مقتول را از بيت المال مسلمين به اولياء وى بدهيد « 2 » .
هامش
( 1 ) و من احياها فكأنما احيا النّاس جميعا - سورهء مائده ، آيه 32 .
( 2 ) حديث 3252 ، ج 4 ، ص 20 - 23 .