افزايش آن ، دوران فراق آغاز مىشود . هنگامى كه فاصلهء زاويهاى آنها حدود 90 درجه مىشود ، نصف قرص ماه براي ناظر زمينى قابل رؤيت است كه اصطلاحا تربيع اوّل ناميده مىشود . در اين حالت تفاوت طولهاى دايرة البروجى ماه وخورشيد برابر 90 درجه است .
به هنگام بيشترين فاصلهء فراق يعنى زماني كه دورى آنها به 180 درجه مىرسد ، تمام قرص صورت عروس زيباى شب براي ناظر زمينى روشن شده وپس از آن دوباره رجعت به طرف وصال آنها آغاز مىشود ، چه كم كم فاصلهء زاويهاى ماه از خورشيد به طرف مشرق از 180 درجه بيشتر ويا فاصلهء آنها به طرف مغرب از 180 درجه كمتر مىشود . به هنگام فاصلهء 270 درجهاى ماه از خورشيد به طرف مشرق ، نصف قرص ماه براي زمينيان روشن بوده وروگيرى عروس ماه اندك اندك آغاز مىشود . اين حالت ماه اصطلاحا تربيع دوم است . در تربيع دوم تفاوت طولهاى دايرة البروجى آنها برابر 270 درجه است .
پس از تربيع دوم وبا افزايش فاصلهء زاويهاى ماه از خورشيد به طرف مشرق وبيش از 270 درجه ، دوباره عروس ماه با روگيرى بيشتر در انتظار وصال ، فقط هلالي از صورت خود را به چشم زمينيان پديدار مىكند . در اين حالت لبهء محدب هلال به طرف مشرق قرار دارد . با افزايش بيشتر فاصلهء زاويهاى ، ماه بار ديگر در كنار خورشيد قرار گرفته وهنگام وصال ويا قران نيّرين فرا مىرسد .
ديدن هلال ماه در أواخر ماه قمري ويا هلال صبحگاهى خود نيز پديدهاى جالب توجه بوده وپيش از طلوع خورشيد ممكن مىشود وهمانند رؤيت هلال ماه نو در آخرين روز ماه قمري بعد از غروب خورشيد است .
در شكل شمارهء ( 1 ) ، وضعيّت اهلّهء قمر نشان داده شده است . در شكل شمارهء ( 2 ) ، علت ديدن نيمكرهء روشن ماه ( كه به طرف خورشيد قرار دارد ) به صورت هلال از زمين ، نموده شده است . ملاحظه مىشود كه تصوير قسمتى از سطح نيمكرهء روشن
Bca
يعنى سطح قاچ
myalx
بر صفحهء عمود بر امتداد خط واصل بين ماه وزمين
( Me )
هلال
xdylX
است .