مىگيرد ، تعيين شود ؛ از اين رو ، زودتر با ماه ( 29 روزهاى ) مواجه مىشويم كه فورا قبل از 120 روز مطلوب ، ادامه پيدا مىكند .
ماههاى متوالى 30 روزه در تقويمهاى مبتنى بر هلال
در تقويمهاى مبتنى بر رؤيت هلال ، سازههاى ديگرى بر تاريخ عبور به يك ماه اسلامى جديد تأثير مىگذارند . مثلا ، اگر در اكتبر ، ماه بالاى دايرة البروج قرار گيرد ، ارتفاع عمودى آن در هنگام غروب خورشيد در نيمكرهء شمالي افزايش مىيابد ( به شكل 1 مراجعه شود ) واين امر آغاز زودترى را براي ماه بعد بيان مىكند ودر نتيجة امكان بيشترى در ايجاد 4 ماه متوالى 30 روزه وجود خواهد داشت ( موضع ماه در بالا يا پايين دايرة البروج توسط پارامترى به نام « عرض سماوي » تعيين مىشود ) .
در نيمكرهء جنوبي ، عرض قمري مثبت به خاطر « وارونه » بودن ظاهري آسمان جنوب ، موجب كاهش ارتفاع قمر مىشود . بيشتر در فوريه / مارس ماه ديرتر رؤيت مىشود ( شكل 2 ) ودر نتيجة احتمال بيشترى براي ايجاد 4 ماه طولانى وجود دارد . ضمنا حتى اگر از عرض قمر چشمپوشى شود ، براي مشاهده كنندگان در نيمكرهء جنوبي آسانتر است كه چهار ( يا حتى پنج ) ماه متوالى 30 روزه ، ثبت كنند . علت آن زاويهء كم بين غروب دايرة البروج وأفق ، بين ماههاى فوريه وآوريل ، در اينجاست كه ارتفاع هلال را كاهش مىدهد وبنابراين طلوع اولين رؤيت را به تأخير مىاندازد . علاوة بر اين ، در غروب آفتاب در ماههاى سپتامبر واكتبر زاويهء زياد دايرة البروج موجب ساده شدن رؤيتهاى هلال در عرضهاى جنوبي مىشود ( به شكل 4 مراجعه كنيد ) .
در نيمكرهء شمالي آن روابط تقويمى بين دايرة البروج وأفق غروب خورشيد معكوس مىشود واين مسأله براي وقوع 4 ماه متوالى 30 روزه در كشورهاى مديترانهاى وسرتاسر آسيا ، وهركجا كه تقويم آنها بر مبناى رؤيت هلال است ، مشكل بيشترى ايجاد مىكند .
تفاوت فوق بين دو نيمكره ، به علّت ماههاى قمري طولانى است كه در فصول پاييز وزمستان نيمكرهء شمالي رخ مىدهند ، در حالي اين مورد در فصلهاى متقابل ( بهار وتابستان ) در جنوب استوا پيش مىآيد .
در هر دو نيمكره ، ظهر دايرة البروجى بلندترين ظهر است كه در انقلاب تابستانى به