ب ) التحفة الحسينيّة *
روزه واجب مىشود بر آن كس كه ماه را ديده ، هر چند بيننده متفرّد باشد .
وديگر ثابت مىشود به شياع .
وديگر ثابت مىشود به اينكه از ماه شعبان سى روز بگذرد .
وديگر ثابت مىشود به شهادت دو عدل ، ودر صورت صافي هوا واستواى بلد تا مكان ديدن اشخاص بيننده ماه ، خواه داخل بلد باشد ، وخواه خارج ، شهادت عدلين قبول نيست . وهرگاه مشاهدين در صفت هلال اختلاف كنند بر شهادت ايشان اعتماد نيست .
وهلال رمضان به شهادت زنان ثابت نيست إلّا آنكه به حدّ شياع ويقين رسيده باشد .
وبه جدول وتقويم ثابت نمىشود .
وغايب شدن هلال بعد از شفق اعتبار ندارد . واگر هلال قبل از ظهر ديده شود ظاهرا اعتبار ندارد ، وحكم ديده شده بعد از ظهر دارد .
مسأله : هرگاه هلال را پيش از ظهر ببيند در اوّل ماه رمضان ، پس احتياطا روزه تا شام گيرد ، واگر نگيرد وبخورد ، هيچ مانعى ندارد .
وامّا هلال عيد را هرگاه پيش از ظهر ببيند جزما روزه نخورد ، والبتة تا شام بگيرد ، وغير اين نمىتواند نمود .
هامش
( 1 ) * . التحفة الحسينيّة ، ورقهء 150 ، بر أساس نسخهء خطّى شمارهء 6 / 8950 كتابخانهء آية الله مرعشى رحمه اللّه .