نيست ، به منزلهء روزهاى گذشتهء ماه شعبان است . « 1 »
وأحاديث بر اين مضمون ، بسيار است .
اما اگر روزه دارد آن را به نيّت وجوب وروزهء ماه رمضان ، پس مشهور ميان علما آن است كه مجزى نيست آن روزه نه از ماه شعبان ونه از ماه رمضان . واگر ظاهر شود كه از ماه رمضان بوده ، واجب است كه قضا كند آن روز را . وابن أبي عقيل « 2 » وابن جنيد « 3 » وشيخ طائفه - در بعضي از كتبش « 4 » - مجزى دانستهاند وقضا لازم ندانستهاند . وقول اوّل أقوى وأحوط وموافق روايات معتبره است .
به سند صحيح از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام منقول است كه فرمود در باب كسى كه يوم الشكّ را روزه دارد ، به قصد ماه رمضان ، آنكه :
قضا لازم است بر أو ، اگر چه ظاهر شود كه از ماه رمضان بوده . « 5 »
واز حضرت علىّ بن الحسين عليهما السلام مروى است كه فرمود كه :
ما شما را در روزهء يوم الشكّ امر مىكنيم ونهى مىكنيم ؛ امر مىكنيم كه روزه داريد آن را به قصد ماه شعبان ، ونهى مىكنيم كه روزه داريد آن را به نيّت ماه رمضان . « 6 »
اين در صورتي است كه نيّت ماه رمضان كرده باشد ، اما اگر كسى قضاى ماه رمضان يا روزهء نذر يا عهد يا يمين بر أو لازم شده باشد ، واين روز را روزه دارد به نيّت يكى از آنها ، پس مشهور آن است كه مجزى نيست ؛ نه از ماه رمضان ونه از آن واجبي كه نيّت كرده واگر چه كاشف آيد كه از ماه رمضان نبوده . واگر چنانچه كسى روزه دارد اين روز را ، [ و ] در نيّت ترديد كند كه اگر از ماه رمضان باشد روزهء واجب داشته باشد وإلّا سنّت ، بعضي گفتهاند مجزى است ومشهور آن است كه مجزى نيست ، بلكه اگر ظاهر شود كه از ماه رمضان بوده ، واجب است اعاده كردن . تمّ .
هامش
( 1 ) . الكافي ، ج 4 ، ص 83 ، باب اليوم الذي يشكّ فيه من شهر رمضان . . . ، ح 8 .
( 2 ) . مختلف الشيعة ، ج 3 ، ص 250 ، المسألة 16 .
( 3 ) . مختلف الشيعة ، ج 3 ، ص 250 ، المسألة 16 .
( 4 ) . الخلاف ، ج 2 ، ص 180 ، المسألة 23 .
( 5 ) . تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 183 ، ح 507 .
( 6 ) . تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 183 ، ح 511 .