براى تو و مسلمانان در آن خيرى قرار داد . » « 1 »
عبارت اين حديث در سنن نسائى بدينگونه است :
رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) اسيدبن حضير و مردمانى ديگر را روانه كرد تا گردنبند عايشه را كه در ايستگاه پيشين فراموش كرده و بر جاى نهاده بود ، بجويند كه وقت نماز فرارسيد و چون نه وضو داشتند و نه آب وضو ، بدون وضو نماز گزاردند و آن را براى رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) بيان داشتند كه خداوند عزّوجلّ آيت تيمم را نازل فرمود . . . » تا آخر حديث . « 2 »
ب - در صحيح بخارى و صحيح مسلم و مسند احمد از « عمرانبن حصين » روايت كنند كه گفت :
« رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) متوجه مردى منزوى و گوشه گير شد كه در جمع مردم نماز نمىگزارد . به او فرمود : فلانى ! چه چيز از نمازگزاردن در جمع مردم بازت داشته است ؟ او گفت : يا رسول الله ! من جنب شدهام و آبى نمىيابم . فرمود : تيمم كن كه همان تو را بسنده است . » « 3 »
ج - در طبقات ابنسعد و استيعاب و اسدالغابه و اصابه و دراالمثور سيوطى و كنزالعمال از « ربيعبن بدر » روايت كنند كه گفت : پدرم از جدّم براى من روايت نمود كه مردى از ايشان به نام « اسلع » به او گفته است : « من در خدمت پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) بودم و اسباب سفر براى او آماده مىكردم . گويد : يك شب رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) به
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، كتاب التيمم ، ج 1 ص 86 ؛ صحيح مسلم ، ج 1 ص 279 ح 109 ؛ سنن ابنماجه ، ابواب التيمم ، ص 188 ح 568 ؛ مسند احمد ، ج 6 ص 57 ؛ سنن دارمى ، باب التيمم ، ج 1 ص 190 .
( 2 ) - سنن نسائى ، ج 1 ص 61 و 172 ، باب من لم يجد الماء و الصعيد .
( 3 ) - صحيح بخارى ، ج 1 ص 73 ؛ صحيح مسلم ، ج 1 ص 475 ؛ مسند احمد ، ج 4 ص 434 ؛ سنن نسائى ، ج 1 ص 171 .