سپس فرمود : پيش بيا تا با تو مسابقه بدهم . پس با او مسابقه دادم و او از من پيشى گرفت و شروع به خنديدن كرد و گفت : اين به جاى آن ! »
2 - از « ابىسلمه » همانند آن .
3 - از « هشام » از پدرش نزديك به آن .
4 - از « قاسمبن محمد » از « عايشه » فشرده آن .
* * * اينها احاديث مسابقه در مسند احمد بود . در بخش بعدى - به اذن خداوند متعال - حديث تيمّم را مىآوريم .
دوم - حديث تيمم
در صحيح بخارى و صحيح مسلم و سنن نسائى و سنن دارمى و سنن ابنماجه و موطّأ مالك و مسند احمد و مسند ابىعوانه از « عايشه » روايت كنند كه گفته است :
« گردنبدى از « اسماء » به عاريت گرفته بود و مفقود گرديد . رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) گروهى از اصحابش را مأمور يافتن آن كرد . وقت نمازشان فرارسيد و بدون وضو نماز گزاردند و چون بهنزد رسول خدا آمدند گله كردند كه آيهى تيمم نازل گرديد و « اسيدبن حضير » گفت : « خداوند پاداش نيكت دهد ، به خدا سوگند ، هيچ بلايى بر تو نازل نشد مگر آنكه خداوند از همان بلا براى تو چارهاى قرار داد و براى مسلمانان بركت . » « 1 »
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، كتاب المناقب ، باب فضل عايشه ، ج 2 ص 208 ؛ صحيح مسلم ، كتاب الحيض ، ج 1 ص 279 ح 109 ؛ سنن نسائى ، كتاب الطهارة ، باب بدء التيمم ، ج 1 ص 164 163 ؛ سنن دارمى ، ج 1 ص 191 190 ؛ موطأ مالك ، ج 1 ص 54 53 ح 89 ؛ مسند احمد ، ج 6 ص 176 ؛ سنن ابنماجه ، ج 1 ص 188 ح 568 ؛ مسند ابىعوانه ، ج 1 ص 302 .