1 سخاوت عائشه
لقد رأيت عائشه تقسم سبعين الفا
« من روزى عائشه را ديدم كه هفتاد هزار درهم به مردم
بخشيد . »
عروه بن زبير
سخاوت اگر چه صفتى پسنديده است ، اما گاه بر اساس يك ايده و فكر خدائى انجام مىشود . يعنى شخص به خاطر خدا و اميد به خشنوديو براى به دست آوردن پاداشهائى خدائى ، از چيزهاى مورد علاقهاش دل مىكند ، و از مال و خواستهاش دست مىكشد ؛ مسلماً چنين كس نزد حق متعال پادشى سنگين خواهد داشت ، و سرانجام به خشنودى الهى ظفر خواهد يافت .
ولى اگر شخص تنها بر اساس يك فكر دنياوى چون كسب شهرت به بخشش مال و منال خوبش دست زند ، اگر چه با توجه به اصل مسئله جود و سخاوتش ، كارى پسنديده كرده است . اما پاداشى در جهان ديگر نخواهد داشت كه تنها او به خاطر مسائل اين جهانى كوشش كرده بود .
در ميان عرب اين رسم از دوران كهن بر قرار بود كه مردان بزرگ و رؤساى قبايل ، ناگزير از كارهاى خاصى بودند . از جمله مىبايست در بذل و بخشش دستى باز دشته باشند . كسى كه به خانهء ايشان مىآمد ، و نااميد مىگذشت ، ننگى برا ايشان به بار مىآورد .