اولين سخنرانى اميرالمؤمنين ( ع ) در اين باره بدينگونه پايان يافت . روز دوم و سوم نيز براى آماده ساختن افكار مردم ، در مسجد مدينه سخنرانيهاى گرم و آتشين ايراد نمود ، تا بالاخره در آخرين روز اعلان جنگ كرده ، و لشكرى مجهز نمود ، سپس فرمان آمادهباش داده و از مدينه با سپاهيانش حركت فرمود .
مسعودى مىگويد : على ( ع ) سهلبنحنيف انصارى را ، در مدينه به جاى خود گذاشت ، و امور مدينه را به وى محول نمود ، با هفتصد تن به سوى عراق حركت كرد ، كه چهار صد نفر آنان از دو گروه بزرگ و سابقهدار اسلام « مهاجر و انصار » تشكيل مىيافت ؛ و هفتاد نفر آنان نيز كسانى بودند كه در جنگ بدر ، در ركاب رسول خدا شركت داشتهاند ، و بدريون ناميده مىشدند و بقيه نيز از اصحاب و ياران رسول خدا بودند ، كه در ميان مسلمانان احترام و اهميت بسزايى داشتند ، بدين گونه ، علىبنابىطالب ( ع ) لشكر خود را آماده نمود ؛ و اول راه مكه ؛ و سپس راه عراق را پيش گرفتند تابه محلى بنام ربذه وارد گرديدند « 1 »
هامش
( 1 ) مروج الذهب 2 / 367 . اين فصل و قسمت عمد فصل بعدى از اضافاتى است كه در ترجمه به عمل آمده است .