ح )
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ؛
« 1 » و خويشاوندان نزديكت را بيم ده .
براء بن عازب چنين نقل مىكند :
هنگامى كه آيه
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
نازل شد ، رسول خدا صلىاللهعليهوآله فرزندان عبدالمطلب را كه چهل مرد بودند و هر يك غذا و نوشيدنى بسيارى مىخواستند ، گرد هم آورد و به على دستور داد تا ران گوسفندى را بپزد . سپس به آن گروه فرمود : به نام خدا پيش بياييد ! آنها دهنفر دهنفر پيش آمدند و هر چه خواستند خوردند . سپس قدحى دوغ خواست و جرعهاى از آن نوشيد و به آنها فرمود : به نام خدا بنوشيد ! آنها همگى نوشيدند تا سيراب شدند . ابولهب پيشدستى كرد و گفت : اين مرد بدين وسيله شما را سحر كرد .
پيامبر در آن روز سكوت كرد و سخن نگفت و فرداى آن روز دوباره آنها را دعوت كرد و پس از غذا بيمشان داد و فرمود : اى فرزندان عبدالمطلب ، من از سوى خدا بيمدهنده شمايم ، و بشارتدهنده به آنچه يكى از شما انجام مىدهد . همه دنيا و آخرت را براى شما آوردهام . اسلام بياوريد و پيروىام كنيد تا هدايت يابيد . كدام يك از شما با من برادرى مىكند و وزير و ولى و وصى من پس از مرگم مىشود و جاى مرا در خانوادهام پر مىكند و قرضم را ادا مىكند ؟ آن قوم ، همگى ، سكوت كردند و آن حضرت سه بار سخن خود را تكرار كرد و در هر سه نوبت آنها سكوت كردند و على مىگفت : من ! و پيامبر به او فرمود : تويى ! آن قوم برخاستند و در همان حال به ابوطالب مىگفتند : از پسرت اطاعت كن كه او را امير تو كرد . « 2 »
ط )
هُنالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ ؛
« 3 » در آنجا ولايت از آن خداوند بر حق است .
امام باقر عليه السلام درباره اين آيه فرمود : اين ولايت ، ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام است كه خداوند هيچ پيامبرى را بدون آن نفرستاد . « 4 »
ى )
فَلَعَلَّكَ تارِكٌ بَعْضَ ما يُوحى إِلَيْكَ وَ ضائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جاءَ
هامش
( 1 ) . سوره شعراء ، آيه 214 .
( 2 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 1 ، ص 420 ؛ طبرسى ، فضل بن حسن ، مجمعالبيان ، در تفسير آيه مذكور .
( 3 ) . سوره كهف ، آيه 44 .
( 4 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 1 ، ص 356 .