آنكه قلبا دوستدار اهل بيت عليهمالسلام است . « 1 »
ج )
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ؛
« 2 » تو اى پيامبر فقط بيمدهندهاى و هر قومى را هدايتگرى است .
ابن عباس مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله دستش را بر سينهاش نهاد و فرمود : من بيم دهندهام . سپس به شانه على عليه السلام اشاره كرد و فرمود : تو هدايتگرى ؛ بلكه هدايتجويان ، پس از من با تو هدايت مىيابند . « 3 »
د )
وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ ؛
« 4 » چون پسر مريم مثل زده شد ، ناگهان قوم تو از آن به فغان آمدند .
امام على عليه السلام مىفرمايد :
روزى نزد پيامبر رفتم و او را ميان جمعى از قريش يافتم . آن حضرت به من نگريست و فرمود : يا على ، مثل تو در اين امت همچون مثل عيسى بن مريم است ؛ گروهى دوستدارش شدند و دربارهاش افراط كردند و گروهى دشمنش شدند و دربارهاش به افراط گراييدند . جمعى كه نزد آن حضرت بودند ، خنديدند و گفتند : بنگريد كه چگونه پسر عمويش را به عيسى بن مريم تشبيه مىكند . در اين هنگام ، آيه
« وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا » .
« 5 »
ه )
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ ؛
« 6 » كسى كه كارى نيكو كند ، براى او پاداشى بهتر از آن باشد و آنها از وحشت آن روز در امانند و آنكه كارى زشت كند ، واژگون در آتش افتد .
ابا جعفر محمدباقر عليه السلام مىفرمايد :
ابوعبدالله جدلى نزد اميرالمؤمنين عليه السلام رفت و امام به او فرمود : يا اباعبدالله ، آيا از
تفسير مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ . . .
آگاهت نكنم . گفت : آرى ، فداى شما گردم . فرمود : حسنه ، حب ما اهل بيت است ، و سيئه بغض ما . سپس تمام آيه را
هامش
( 1 ) . بحرانى ، سيد هاشم ، غايهالمرام ، 373 .
( 2 ) . سوره رعد ، آيه 7 .
( 3 ) . طبرى ، محمد بن جرير ، جامعالبيان فى تأويل آى القرآن ( التفسير الطبرى ) ، ج 13 ، ص 79 ؛ فخر رازى ، التفسيرالكبير ، در تفسير آيه مذكور .
( 4 ) . سوره زخرف ، آيه 57 .
( 5 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 2 ، ص 160 .
( 6 ) . سوره نمل ، آيه 89 .