اعين به امام صادق ( ع ) گفت « زيديه پيرامون محمد بن عبدالله گرد آمدهاند آيا او به حكومت مىرسد ؟ » فرمود : « به خدا سوگند نزد من دو كتاب است كه نام تمام پيامبران و تمام پادشاهان آينده زمين در آن موجود است ؛ نه به خدا ؛ محمد بن عبدالله در هيچيك از آن دو نيست » . « 1 »
آرى ، امام صادق ( ع ) در جنبش عموزادگان خود ، فرزندان امام حسن ( ع ) با استناد به « جفر ابيض » و « مصحف فاطمه ( س ) » موضع مىگرفت و گاهى نيز ، عموزادگان خود را از نتيجه اقداماتشان - كه در آن كتابها آمده بود - آگاه مىساخت ، كه البته عموزادگان او چنان نبودند كه نصيحت و سخن آن حضرت را بپذيرند ؛ جنانكه ابوالفرج اصفهانى در مقاتل الطالبين روايت كرده و گويد :
« جماعت بنىهاشم در « ابواء » با حضور ابراهيم بن محمد بن على بن عبدالله بن عباس « 2 » و ابوجعفر منصور و صالح بن على و عبدالله بن حسن بن حسن ( ع ) و دو فرزندش محمد و ابراهيم ، و محمد بن عبدالله بن عمرو بن عثمان ، گرد هم آمدند و صالح بن على گفت : « شما خوب مىدانيد كه چشمان اين مردم اكنون به شما دوخته شده و خداوند شما را در اين مكان گرد هم آورده است . پس با مردى از خودتان كه مىپسنديد بيعت كنيد و آن را استوار سازيد تا خدا گشايش دهد كه او بهترين گشايشگران است . »
و عبدالله بن حسن حمد و ثناى خدا به جاى آورد و گفت : « شما خوب مىدانيد كه اين پسر من همان « مهدى » است . پس بشتابيد كه بايد با او
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 1 ص 242 ، حديث 8 ، و وافى ، ج 2 ص 136 .
( 2 ) . ابراهيم بن محمد رهبر جنبش عباسيان بود كه مروان حمار آخرين خليفهى اموى او را در « حران » زندانى كرد و در سال 132 ه - بكشت . و برادرش ابوجعفر منصور دوانيقى پس از مرگ ديگر برادرش سفّاح در سال 136 ه - به خلافت رسيد و در سال 158 ه - در راه مكه وفات كرد . و محمد بن عبدالله بن عمرو ، معروف به ديباج ، در سال 142 به دستور منصور كشته و سر او به خراسان فرستاده شد . توضيح بيشتر را در تاريخ ابن اثير و مروج الذهب بيابيد . .