« فداى شما گردم ! چگونه مىداند كه آن سخن ، سخن فرشته است ؟ » فرمود : « آرامش و وقارى به او عطا مىشود كه مىفهمد آن سخن سخنِ فرشته است . » « 1 »
مؤلف گويد : در كتابهاى حديثى مكتب خلفا احاديثى را مىيابيم كه همانند اين صفات را براى برخى از خلفا اثبات مىكند ، مانند روايت امالمؤمنين عايشه در حقّ خليفه عمر كه گويد : « رسول خدا ( ص ) فرمود : « در امتهاى پيش از شما « محدّثونى » بودند كه اگر در امت من هم احدى از آنها باشد ، او عمر بن خطاب است . » « 2 »
و ابوهريره نيز همانند آن را در حق خليفه عمر روايت كرده است ، و هر جا كه چنين رواياتى آمده ، سخنى از اينكه احدى از آنها كتابى را از رسول خدا ( ص ) به ارث برده باشند - همانند آنچه در حق ائمه اهلالبيت با صراحت و تفصيل آمده - نيامده است .
ائمه ( ع ) اين كتب را دست به دست مىدهند :
الف - على و حسن و حسين و سجاد و باقر ( ع ) :
در بصائر الدرجات از معلّى بن خنيس ، گويد : « امام صادق ( ع ) فرمود : اين كتابها نزد على ( ع ) بود . چون به عراق رفت آ نها را نزد امّسلمه به وديعت نهاد و چون وفات كرد نزد امام حسن ( ع ) بودند و پس از امام حسن نزد امام حسين ( ع ) و پس از او نزد على بن حسين و سپس نزد پدرم - امام باقر ( ع ) - بودند » . « 3 »
و نيز ، در سه روايت ديگر كه دوتاى آن از امّسلمه است ، گويد : « رسول خدا ( ص ) كتابى را نزد من به وديعت نهاد و من پس از رسول خدا ( ص )
هامش
( 1 ) . هر سه حديث در اصول كافى ، ج 1 ص 270 - 271 ، باب « انّ الائمة محدثون . . . » آمده است .
( 2 ) . صحيح مسلم ، باب فضائل الصحابه ، حديث 2 ، و مسند احمد ، ج 6 ص 55 .
( 3 ) . بصائر الدرجات ، ص 162 . .