بود و باكى بر آن دارم ! » گويد : « امام صادق ( ع ) نشست و رو به ما كرد و فرمود : « به خدا سوگند چنان كه مىگويند نيست ! آنها دو « جفرند » كه در آن دو نوشته شده است . نه به خدا آنها دو پوستند كه پشم و موىشان هنوز باقى است و يكى از آنها انبوه نوشتهها را در خود جاى داده و ديگرى سلاح رسول الله ( ص ) را . و به خدا سوگند نزد ما صحيفهاى است كه طول آن هفتاد ذراع است و خداوند هيچ حلال و حرامى را نيافريده مگر اينكه در آن آمده است ، حتى ديهى اين خراش را ! - و با ناخن ساعد خود را خراشيد - نزد ما مصحفى است كه به خدا سوگند قرآن نيست . » « 1 »
و از عبدالله بن سنان ، گويد : « نزد امام صادق ( ع ) سخن از گرفتارى اولاد حسن رفت و ما نيز يادآور « جفر » شديم كه امام ( ع ) فرمود : « به خدا سوگند آن دو پوست بز و گوسفند نزد ماست ، با املاى رسول خدا ( ص ) و خط على ( ع ) ، و نزد ما صحيفهاى است با طول هفتاد ذراع كه رسول خدا آن را املاء كرده و على با خط خود نوشته است و هر چه مورد نياز است در آن هست ، حتى ديهى خراش ! » « 2 »
و در روايت ابىالقاسم كوفى ، گويد : « اولاد حسن يادآور « جفر » شدند و گفتند : « چيز مهمّى نيست ! » و بشر آن را براى امام صادق بازگو كرد و آن حضرت فرمود : « آرى ، آنها دو پوستند : پوست بز و پوست گوسفند ، و انباشته از علماند . . . » « 3 »
و در حديث عبدالله بن سنان آمده است كه « خط على و املاى رسول خدا از دو لب مبارك آن حضرت ( ص ) مىباشد . » « 4 »
هامش
( 1 ) . همان ، ص 151 .
( 2 ) . همان ، ص 145 و 159 .
( 3 ) . همان ، ص 155 .
( 4 ) . همان . .