كه بر دلها سر مىكشد » « 1 » بپيونديد ، كه آنچه مىكنيد در منظر خداست ! ( وَ سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ ) : « و آنها كه ستم كردند به زودى درمىيابند كه به كجا بازمىگردند ! » « 2 »
راوى گويد : « هنگامى كه فاطمه ( س ) با آن سخنان ابوبكر را مورد خطاب قرار داد ، ابوبكر نيز حمد و ثناى خدا را به جاى آورد و بر پيامبر او ( ص ) درود فرستاد و گفت :
« اى بهترين زنان و اى دختر بهترين پدران ! به خدا سوگند من از نظر رسول خدا ( ص ) تجاوز نكردم ، و جز به فرمان او عمل ننمودم ، و راهنماى قوم هرگز به اهل خود دروغ نمىگويد ! تو سخنانت را با بلاغت و خشونت بيان داشتى و از ما بريدى ؛ خداوند ما و تو را ببخشايد ! اما بعد ، من سلاح رسول خدا و چهار پا و پاىافزار او را به على بازگردانيدم ، و اما سواى آن را ، من از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه مىگفت : « ما گروه انبياء ، طلا و نقره و زمين و كشتزار و خانه ، ارث برده نمىشويم ؛ ولى ايمان و حكمت و علم و سنت ، ارث برده مىشويم » و من بدانچه فرمانم داده عمل كردم و خير او را خواستم و توفيق من از خداست ، بر او توكل كرده و به سوى او بازمىگردم » .
و در روايت « بلاغات النساء » گويد : « فاطمه ( س ) پس از آن گفت : « اى مردم ! من فاطمه هستم و پدرم محمد ( ص ) است ! سخنم را از گذشته آغاز مىكنم : ( لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُم . . . ) سپس فرمود : « آيا كتاب خدا را به عمد رها كرده و آن را پشت سر انداختهايد ؟ ! مگر نه آن است كه خداوند متعال مىفرمايد : ( وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُد ) : « و سليمان از داود ارث برد » و در بيان داستان يحيىبن زكريا مىفرمايد : ( رَبِّ هَبْ لي مِنْ لَدُنْك وَليَّاً يَرِثُني وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوب ) :
هامش
( 1 ) . سوره هُمَزه ، آيه 6 و 7 .
( 2 ) . سوره شعراء ، آيه 227 . .