بنابراين ، رسولخدا ( ص ) كلمه « مِنّى » را در اين احاديث آشكارا تفسير نموده و تصريح فرموده كه مراد از آن اين است كه او ( / امام على ( ع ) ) در تبليغ مستقيم و بى واسطه احكام الهى به مكلّفان ، همانند و همتاى رسولخدا ( ص ) است . و از اين تعبير روشن و آشكار ، معناى كلمه « منّى » بدون تفسير نيز ، كه در ديگر احاديث رسولخدا ( ص ) در حق امام على ( ع ) آمده روشن و آشكار مىگردد . مانند آنچه در روايت « بريره » و داستان شكايت او آمده بود و پيامبر به وى فرمود : « از على عيبجوئى مكن كه او از من است و . . . » « 1 »
و روايت « عمرانبن حصين » كه پيامبر به او فرمود : « على از من است . . . » « 2 »
* * * مراد رسولخدا ( ص ) در همه اين روايات اين است كه على و امامان او ( ع ) ، از رسولاللّهاند و وظيفه آنان در حمل بار سنگين تبليغ مستقيم و بى واسطه احكام الهى به مكلفان ، از نوع وظيفه رسولخداست . بنابراين ، آنها از اويند و او از آنهاست : در تبليغ مشتركند و در گرفتن احكام مختلف ، يعنى رسولخدا ( ص ) احكامى را كه از سوى خدا تبليغ مىنمايد ، از طريق وحى دريافت مىكند و آنها از طريق رسولخدا ( ص ) مىگيرند و از سوى او به امت مىرسانند و خدا و رسول نيز آنها را در حمل اين بار سنگين يارى كردهاند . همانگونه كه خداوند در « آيت تطهير » خبر داده و ايشان را از رجس و پليدى مصون داشته و پاك و پاكيزهشان كرده است ، و رسولخدا ( ص ) نيز ، از آنچه كه خداوند بر او وحى فرموده ، امام على ( ع ) را به نحو خاصى برخوردار ساخته و امامان ( ع ) نيز ، يكى پس از ديگرى ، آن را از پدر خود به ارث بردهاند . چنان كه در روايات آينده بدان تصريح شده است :
هامش
( 1 ) - سند اين دو روايت پيش از اين در باب : « ولى امر مسلمانان » آمده است .
( 2 ) - همان قبلى .