مدينه كشاندند و عثمان را در خانهاش كشتند و با على بيعت كردند و طلحه و زبير و عايشه براى خونخواهى عثمان به بصره رفتند و امام على نيز از پى آنان برفت و در خارج بصره روبرو شدند و درباره صلح مذاكره كردند و تصميم به صلح گرفتند . كه سبائيان از سوء عاقبت خود ترسيدند و خود را در ميان هر دو سپاه جا زدند و از دو سو به تيراندازى پرداختند و آتش جنگ را در دو لشكر شعلهور و آن را برپا ساختند و هيچيك از افراد دو سپاه متوجه توطئه آنها نشدند . يعنى سپاهيان و فرماندهان ايشان نفهميدند چه كسانى تيراندازى مىكنند ! در حالى كه تيراندازان در صفوف آنها بودند ! »
سيف گويد : « جنگ جمل اين گونه اتفاق افتاد و با پيروزى امام على پايان يافت »
سيف اين اخبار را در ميان صدها خبر جعلى و خودساخته ديگر ، از راويانى كه خود آنها را آفريده و نام برخى از آنها در روايات گذشته آمده بود ، روايت مىكند كه ما ، در خلال بحثها ، به روايات صحيح آن اشاره كرديم .
و روشن است كه دانشمندان پرمايهاى همچون : طبرى و ابناثير و ابنعساكر و ابنكثير و ابنخلدون و ديگران ، به خوبى مىدانستند كه سيفبن عمر متهم به زندقه است و علماى رجال در اينكه او دروغگو است اتفاق نظر دارند و هيچ يك از آنها او را توثيق نكرده است ! بلكه خود آنها نيز ، چنان كه ديديم و در كتاب « عبداللّهبن سبا » آورديم ، حديث او را تضعيف كردهاند !
همچنين ، روايات صحيح اين وقايع بر آنها پوشيده نبوده ، آنچه بوده اين است كه آنها يادآورى اين اخبار صحيح را نمىپسنديدند ، چنان كه صريحا بدان اعتراف كردند و گفتند : « اين اخبار را ، بدانخاطر كه عامّه مردم تاب و توان شنيدن آنها را ندارند ، كتمان مىكنند » . و اى كاش تنها به كتمان اخبار صحيح در اين باره بسنده كرده بودند - همانگونه كه با بسيارى از اخبار صحيح ديگر چنين
معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — صفحة 518
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٥١٨