نظر همگان شدند و پيشاپيش صحابه رسولخدا ( ص ) با امام ( ع ) بيعت كردند . ولى هنگامى كه امام على ( ع ) به تقسيم يكسان بيتالمال پرداخت ، نخبگان و طبقه ممتاز و در رأس آنها طلحه و زبير ، سر به شورش برداشتند و همراه با « امالمؤمنين عايشه » در مكه جمع شدند و بنىاميه را نيز پيرامون خود گرد آوردند و فرياد خونخواهى عثمان را سر دادند و به سوى بصره رفتند و بر آن چيره شدند و براى جنگ با امام على ( ع ) به تجهيز سپاه پرداختند . امام نيز از مدينه بيرون رفت و در بيرون بصره با آنها روبرو گرديد و امالمؤمنين عايشه سوار بر شتر به فرماندهى آن سپاه برخاست تا با سپاه امام ( ع ) جنگيدند و عدهاى از آنها كشته و بقيه تسليم شدند كه امام ( ع ) آنها را عفو كرد .
اين خلاصه اخبار فتنههاى دوران عثمان ، بيعت امام على و جنگ جمل در بصره بود كه مشروح آن را با ذكر مصادر ، در كتاب « نقش عايشه » آوردهايم .
مقايسه روايات ساختگى سيف با روايات صحيح و نتيجه آن
سيف چنين روايت كرد كه : « يك نفر يهودى به نام « عبداللّهبن سبا » در زمان عثمان تظاهر به اسلام نمود و از صنعاى يمن به مراكز بلاد اسلامى و شهرهاى آن مانند : مدينه و شام و كوفه و مصر رفت و به تبليغ عقيده به « رجعت » پرداخت و گفت كه رسولخدا ( ص ) پس از وفات دوباره باز مىگردد و على « وصىّ » اوست و عثمان غاصب حق اين وصى است و بايد بر او شوريد تا حق را به اهلش باز گرداند . نيكان صحابه رسولخدا مانند : ابوذر و عمّار و حجربن عدى و دهها نفر ديگر - كه آنها را سبائيه ناميده - به او ايمان آوردند و ابنسباى يهودى به آنان ياد داد كه مردم را به امر به معروف و نهى از منكر فرا بخوانند و درباره عيوب واليان نامهنگارى كنند و مردم را بر آنها بشورانند و آنها چنين كردند . و اينكه عمار ، همان گونه كه رسولخدا فرموده بود ، خرفت گرديد و ابوذر نيز ، چنان شد و سبائيان ، صحابه و تابعين ، آموزشهاى ابنسبا را پذيرفتند و مردم را به سوى