من نوشته و در آن آورده است كه سيف براى شعيب روايت كرده كه . . . »
ابناثير نيز از او پيروى كرده و درباره حوادث سال سىام هجرى گويد :
« در اين سال داستان ابوذر و فرستادن او به مدينه از سوى معاويه پيش آمد و درباره علت آن امور بسيارى ذكر شده كه از جمله آنها اينكه معاويه دشنامش داد و به كشتنش تهديد كرد و با درشتى از شام به مدينهاش فرستاد و از مدينه نيز ، با وضع زنندهاى كه نقل آن به صلاح نباشد ، تبعيد گرديد . . . »
امّا « سيف » ى كه طبرى داستان ابوذر را از او روايت كرده و تبرئهكنندگان معاويه بدان تمسك جستهاند ، كيست ؟
او « سيفبن عمر تميمى » است كه در حدود سال 170 هجرى وفات كرده و اخبارى را - از عصر رسولخدا ( ص ) و سقيفه و بيعت ابىبكر و جنگهاى « ردّه و فتوح » و جنگ جمل - روايت كرده است .
علماى رجال او را معرفى كرده و در وصف او گفتهاند : « ضعيف است و حديث او متروك و ناپذيرفتنى و بىارزش است ، او احاديث را از پيش خود مىساخت و متهم به زندقه است » . « 1 »
نوع اخبار و روايات سيف
سيف در روايات خود بيش از « يكصد و پنجاه نفر صحابى » براى رسولخدا ( ص ) ساخته است كه ما « نود و سه تن » از آنها را در بحثهاى مشروحى در دو جلد اول و دوم « خمسون و مأة صحابى مختلق » يا « يكصد و پنجاه صحابى ساختگى » منتشر كردهايم . سيف بيست و نه نفر آنها را از قبيله خود يعنى تميم
هامش
( 1 ) - آنچه آورديم بخشى از توصيفى است كه عالمانى چون : يحيىبن معين ت : 333 ه - ، ابوداود ( ت : 275 ه - ) ، نسائى ( ت : 303 ه - ) ، ابوحاتم رازى ( ت : 327 ه - ) ، ابنحبّان ( ت : 354 ه - ) ، حاكم ( ت : 405 ه - ) از او كردهاند . مشروح آنچه در حق سيف گفتهاند همراه با شرح حال او در كتاب « عبداللّهبن سبا » ج اول آمده است .