درباره مروان و پدرش حَكَم پرداخت و بعد به مقابله با سياست ويژه معاويه برخاست . سياستى كه مىكوشيد فضائل بنىهاشم را عموما و خاندان امام على ( ع ) را خصوصا محو و نابود سازد تا از مقام بلند امام حسن و امام حسين ( ع ) در نزد مسلمانان بكاهد و خلافت را در خاندان خود موروثى گرداند و كارش بدانجا كشيد كه فرمان داد تا امام على ( ع ) را در منابر مسلمانان لعن نمايند ! و امّالمؤمنين عايشه با قدرت هرچه تمامتر به مقابله با اين سياست برخاست و در اين دوران به نشر فضائل امام على ( ع ) و دو فرزندش حسن و حسين و همسرش فاطمه دخت رسولخدا ( ص ) ، همت گماشت .
و از اين دوران است كه برخى از شنيدهها و ديدههايش از رسولخدا ، در فضائل اهلالبيت ( ع ) ، روايت و منتشر گرديد كه از جمله آنها همان دو حديث گذشته است كه با ديگر احاديث او درباره وفات رسولخدا ( ص ) تعارض و تباين دارد .
* * * بارى ، موضع امّالمؤمنين عايشه درباره حديث « وصيّت » بخشى از عملكرد دستگاه خلافت قريشى با احاديث رسولاللّه ( ص ) درباره اهلالبيت ( ع ) بود و پيرو اين سياست عمومى قريش كه : « خلافت و نبوت نبايد در بنىهاشم جمع گردد ! » چنان كه - به يارى خدا - در بحث آينده خواهد آمد .
معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — صفحة 380
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٣٨٠