اهتمام رسولخدا ( ص ) به موضوع تعيين « اولىالامر » پس از خود
پيش از آنكه نصوص رسيده از رسولخدا ( ص ) درباره تعين « اولىالأمر » پس از خود را بررسى نمائيم ، بخشى از اهتمام رسولخدا ( ص ) به اين موضوع را مورد بحث قرار مىدهيم :
امر « امامتِ » پس از پيامبر ( ص ) از امور مهمى بود كه هرگز از ياد و خاطر رسولخدا ( ص ) و اطرافيان آن حضرت محو و مستور نماند . بلكه از ابتدا در انديشه آن بودند . چنان كه ديديم « بيحره عامرى » اسلام خود و قبيلهاش را مشروط به آن كرد كه بخشى از « أمر » و حكومت بعد از پيامبر از آنِ او باشد . و « هوذه حنفى » از رسولخدا ( ص ) مىخواست تا بخشى از « امر » و حكومت را به دو ببخشد .
همانگونه كه شخص پيامبر ( ص ) نيز ، از اولين روز دعوت به اسلام و اولين روز بيعت براى تشكيل جامعه اسلامى ، در انديشه موضوع رهبرى پس از خود بود .
اما تدبير و انديشه آن حضرت در اولين روز بيعت براى تشكيل مجتمع اسلامى را ، بخارى و مسلم در صحيح ، نسائى و ابنماجه در سنن ، مالك در