از وى گرفت . پيامبر ( ص ) به ابوبكر كه گويا منفعل شده بود فرمود : « ابوبكر ! وظيفه مرا هيچكس جز خودم يا مردى از خودم به انجام نرساند » « 1 »
در اين داستان ديديم كه رسول خدا ( ص ) صحابى خود ابوبكر را فرستاد تا ده آيه اول سوره برائت را در مراسم عمومى حج در سال نهم هجرى به مشركان ابلاغ نمايد كه امين وحى الهى جيرئيل نزد او آمد و گفت : « اين وظيفه را هيچكس جز خودت يا مردى از خودت به انجام نرساند » يعنى : تبليغ مستقيم ده آيه اول سوره برائت به مخاطبان آن ، وظيفه تبليغى خاص پيامبر است و اين وظيفه را هيچكس جز خود پيامبر يا مردى از او به انجام نرساند ، كه آن مرد نيز على بن ابيطالب « وصىّ پيامبر » بر شريعت او بود . ما به زودى روايات مربوط به تعيين « وصىّ پيامبر » را در بحث « وصى و وصيت » مىآوريم و در آنجا درمىيابيم كه تبليغ مستقيم از سوى خداى متعال ، وظيفه و ولايتى از آنِ پيامبر ( ص ) و وصىّ اوست .
خداوند خلفايش را مقام اعجاز مىبخشد
گاهى حكمت خداوندى بر آن مىشود كه خليفه خود را - كه امام مردم و مبلّغ شريعتش قرار داده - آيت و نشانى بخشد كه دليل صدق او در تبليغ الهيش باشد . اين آيت و نشان را در عرف اسلامى « معجزه » نامند . زيرا بشر از آوردن همانندش عاجز است . خداوند متعال در قرآن كريم برخى از معجزاتى را كه به رسولان خود موسى و عيسى ( ع ) بخشيده ، يادآور مىشود و درباره معجزه موسى ( ع ) مىفرمايد :
«
فَأَلْقى عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ
» « 2 »
« [ موسى ] عصاى خويش بيافكند و ناگهان اژدهاى آشكارى شد » .
هامش
( 1 ) - همان ، ج 3 ص 209 .
( 2 ) - سوره اعراف / 107 .