رعد ( 40 ) ، ابراهيم ( 52 ) ، نحل ( 35 ) ، شورى ( 48 ) ، احقاف ( 35 ) و تغابن ( 12 ) .
و نيز ، دانسته مىشود كه هيچ كس از سوى خدا تبليغ نمىكند مگر پيامبرى كه به او وحى مىشود ، يا وصىّ پيامبرى كه خدا تعيين كرده باشد . چنان كه نمونه آن را در داستان تبليغ آيات ده گانه اول سوره برائت - به گونه زير - مىيابيم :
در مسند احمد و غير آن از امام على ( ع ) روايت كنند كه فرمود : « هنگامى كه ده آيه اول سوره برائت بر پيامبر ( ص ) نازل گرديد ، رسول خدا ( ص ) ابوبكر را خواست و او را روانه مكه كرد تا آن آيات را براى اهل مكه قرائت نمايد . سپس پيامبر ( ص ) مرا خواست و به من فرمود : « ابوبكر را درياب ، و چون به او رسيدى نوشته را از او بگير و با آن به سوى مكيان برو و آن را بر آنها قرائت كن . من در « جحفه » به او رسيدم و نوشته را از او گرفتم . ابوبكر نزد رسول خدا ( ص ) بازگشت و گفت : « يا رسول اللّه ! درباره من چيزى نازل شده ؟ » فرمود : « نه . ولى جبرئيل نزد من آمد و گفت : « وظيفه تو را هيچكس جز خودت يا مردى از خودت به انجام نرساند » « 1 »
و در تفسير سيوطى از ابورافع گويد : « رسول خدا ( ص ) ابوبكر را با آيات برائت به مراسم حج فرستاد كه جبرئيل ( ع ) آمد و گفت : « وظيفه تو را هيچكس جز خودت يا مردى از خودت به انجام نرساند » و آن حضرت على ( ع ) را در پى او فرستاد تا بين مكه و مدينه به او رسيد و آيات را گرفت و آنها را در حج بر مردم قرائت كرد . » « 2 »
و از سعدبن ابىوقاص گويد : « رسول خدا ( ص ) ابوبكر را با آيات سوره برائت به سوى مكيان فرستاد . سپس على ( ع ) را به دنبال او روانه كرد تا آيات را
هامش
( 1 ) - مسند احمد ، ج 1 ص 151 و تحقيق احمد محد شاكر ، ج 2 ص 322 حديث 1296 و درالمنثور سيوطى ، ج 3 ص 209 .
( 2 ) - تفسير در المنثور ، ج 3 ص 210 .