براى اسبش و پاى پوشش . وى براى زنان مهاجر نيز عطايائى برقرار كرد : براى صفيه دختر عبد المطلب ششهزار درهم و براى اسماء دختر عميس هزار درهم و براى كلثوم دختر عقبه هزار درهم و براى مادر عبد الله بن مسعود هزار درهم .
واقدى گويد : روايت است كه عمر براى هر يك از زنان هجرت كرده سه هزار درهم قرار داد . واقدى به روايت خويش از راويان گويد : عمر بفرمود تا عاملان نامهاى اهالى قريههاى اطراف مدينه را بنويسند و براى آنان قوت جارى معين كرد و چون عثمان بر سر كار آمد قوت و كسوهء ايشان را بيشتر كرد . عمر براى هر نوزادى صد درهم مقرر كرد و چون رشد مىكرد آن را به دويست درهم مىرسانيد و پس از بلوغ نيز به آن مىافزود . چون كودك سر راهى نزد وى مىآوردند برايش يكصد مقرر مىداشت و نيز رزقى قرار مىداد كه ولى طفل هر ماهه به حد لزوم دريافت مىداشت و ميزان آن از سالى به سال ديگر تغيير مىيافت . عمر در حق اين كودكان سفارش به نيكى مىكرد و هزينهء شير دادن و نفقهء آنان را از بيت المال قرار مىداد .
محمد بن سعد از واقدى و او از حزام بن هشام كعبى و او از پدرش روايت كرد كه گفت : عمر بن خطاب را ديدم كه ديوان خزاعه را با خود حمل مىكرد تا به قديد مىرسيد . مردم خزاعه در آنجا نزد وى مىآمدند و هيچ زنى خواه بكر و خواه ثيب نمىماند مگر آنكه عمر عطايش را به دست خود مىداد و سپس رهسپار مىشد تا به عسفان مىرسيد و همان كار را به انجام مىرسانيد تا وفات يافت . محمد بن سعد از واقدى و او از بكر بن ابى سبره و او از محمد بن زيد روايت كرد كه گفت : حمير در عهد عمر ديوان جداگانهيى داشت . محمد بن سعد از واقدى و او از عبيد الله بن عمر عمرى و او از جهم بن ابى جهم روايت كرد كه خالد بن عرفطهء عذرى بر عمر وارد شد و
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 631
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٦٣١