بغداد را از آن رو بدين نام خوانند كه مخرم بن شريح بن حزن حارثى در آنجا منزل كرد و گفت كه ناحيهء پل بردان از آن سرى بن حطيم صاحب حطميه معروف بغداد بوده است .
شيوخى از اهل بغداد مرا حكايت كردند كه صالحيه بغداد به صالح بن منصور منسوب است گويند حربيه به حرب بن عبد الله بلخى منسوب است كه رئيس شرطهء جعفر بن ابى جعفر در موصل بود . زهيريه معروف به باب التبن به زهير بن محمد از مردم ابيورد منتسب است و عيساباذ منسوب به عيسى بن مهدى است كه پسر خيزران بود و مبارك تركى سرپرستى او را بر عهده داشت .
قصر عبدويه در نزديكى براثا به مردى از قوم ازد منسوب است كه او را عبدويه مىناميدند و از بزرگان دولت بود . گويند : منصور موضعى را كه خانهء سليمان بن مجالد در آن قرار دارد به وى اقطاعا بداد . مجالد شروى آزاد كردهء على بن عبد الله بود . و نيز قطعه زمينى را در مدينه به مهلهل بن صفوان به اقطاع سپرد . دروازهء مهلهل به هم او منسوب است . صفوان آزاد كردهء على بن عبد الله بود و مهلهل يحيى نام داشت . محمد بن على از او خواسته بود شعرى بخواند و او اين شعر را بخواند : اى شب ما در ذو حشم روشن باش . چون اين شعر از مهلهل است ، محمد او را نيز مهلهل خواند و آزادش كرد .
منصور ناحيهيى را كه پشت منطقهء شبيب بن واج قرار دارد به اقطاع عمارة بن حمزه داد كه به نام هم او شهرت يافته است ، و ملكى را نزديك بستان قس در ناحيهء دروازهء شام به اقطاع ميمون پدر بشر بن ميمون داد . طاقات « 1 » بشر نيز به همين بشر بن ميمون منسوب است . ميمون آزاد كردهء على بن عبد الله بود . همچنين به شبيل آزاد -
هامش
( 1 ) . چند محله و نقطهء بغداد به نام طاقات معروف بوده و هر يك به شخصى منتسب بوده است ، مانند طاقات ام عبيده ، طاقات بشر ، طاقات ابو سويد ، طاقات العكى و غيره .