زمان عامل ابو العباس بر الجزيره و ارمينيه بود ، ايشان را محاصره كرد و چون وى شهر را بگشود ، منصور گريخت . لكن سپس امان گرفت و آشكار شد . هنگامى كه عبد الله بن على از طاعت ابو جعفر منصور خارج شد ، وى را بر شرطهء خود رياست داد ، و چون عبد الله به بصره گريخت او نيز مخفى شد . لكن وى را يافته در سال صد و چهل و يك نزد منصور آوردند و او وى را بكشت . منصور آن زمان از بيت المقدس باز گشته و در رقه بود . جمعى گويند : منصور پس از گريختن ابن على امان گرفت و از خفا به در آمد و سپس نامههايى از او يافت شد كه در خيانت به مسلمانان به روميان نوشته بود . چون منصور در سال صد و چهل و يك از بيت المقدس به رقه آمد كسى را بفرستاد او را آوردند و گردنش را در رقه بزدند و خود به هاشميهء كوفه بازگشت . رشيد قلعهء منصور را در ايام خلافت مهدى بساخت و با سپاهيان مجهز كرد .
نقل ديوان از رومى
گويند : ديوان شام همچنان به رومى « 1 » بود تا آنكه عبد الملك بن مروان به ولايت رسيد ، و در سال هشتاد و يك فرمان به نقل آن داد . سبب آن بود كه مردى از كاتبان رومى قصد نوشتن چيزى را داشت و چون آب پيدا نمىكرد ، در دوات بول كرد . اين خبر به عبد الملك رسيد و او را تأديب كرد و به سليمان بن سعد دستور داد ديوان را نقل كند « 2 » . وى تقاضا كرد خراج اردن براى يك سال
هامش
( 1 ) . منظور زبان يونانى است كه در امپراطورى رم شرقى رايج بود .
( 2 ) . يعنى از يونانى به عربى نقل كند .