هشام بن عمار از وليد بن مسلم و او از تميم بن عطيه روايت كرد كه عمر ، معاوية بن ابى سفيان را پس از يزيد والى شام كرد و ولايت بر امر قضاء و نماز را به دو مرد از اصحاب رسول الله ( ص ) سپرد . ابو درداء را متولى امر قضاء و نماز در دمشق و اردن ساخت و قضاء و نماز حمص و قنسرين را به عباده واگذارد .
محمد بن سعد مرا گفت كه واقدى در نقل خويش از رواة حكايت كرد كه چون عمر بن خطاب معاويه را بر شام ولايت داد ، وى قيساريه را در حصار گرفت تا آن را بگشود . قيساريه قريب هفت سال در محاصره بود و فتح آن در شوال سال نوزدهم انجام گرفت . محمد بن سعد از محمد بن عمر روايت كرد كه عبد الله بن عامر در نقل از رواة حكايت نمود كه معاويه قيساريه را چندان در محاصره داشت كه از گشودن آن اميد بر گرفته بود . پيش از آن نيز عمرو بن عاصى و پسرش آنجا را محاصره كرده بودند . معاويه آن را به قهر بگشود و در آن هفتصد هزار سپاهى مزدور ، سى هزار سامرى و دويست هزار يهودى بيافت . سيصد بازار در آنجا بديد كه همه بر پاى بودند و هر شب يكصد هزار تن بر باروى شهر نگاهبانى مىكردند .
سبب فتح شهر آن بود كه مردى يهودى به نام يوسف شبانه نزد مسلمانان آمد و ايشان را به راهى كه از مجراى آبى مىگذشت و در آن آب تا كمر انسان مىرسيد هدايت كرد ، بر اين قرار كه خود و كسانش در امان باشند . معاويه اين شرط را پذيرفت . مسلمانان
هامش
است و هر كه اين رشته را پيوسته دارد اصطلاحا گويند پيوند ( صله ) با رحم خويش دارد . در روايت است كه روز قيامت رحم پيش آيد و به بيانى فصيح و با حدت گويد :
پروردگارا ! پيوند ده آن كس را كه با من پيوند داشت ، و بگسل از كسى كه پيوند خود از من بگسست ( زمخشرى : كتاب الفائق ، جلد يكم ) .