پنجاه بار نزديك منبر رسول الله ( ص ) سوگند خورد « 1 » كه داذويه را نكشته است . پس ، بعد از سوگند ، وى را رها ساخت ، و همراه كسانى كه از مسلمانان براى محاربه با روميان تعيين شده بودند ، به شام اعزام داشت .
فتحهاى شام
گويند كه چون ابو بكر رضى الله عنه از كار اهل رده آسوده شد ، در صدد فرستادن سپاهيان به شام برآمد ، و نامههايى به اهل مكه ، طائف ، يمن و جميع اعراب نجد و حجاز نوشت و آنان را تكليف سفر براى جهاد كرد و در اين كار و در غنائم روم ايشان را ترغيب نمود . پس مردمان ، از طمعكار و با اخلاص ، سوى وى شتافتند و از هر طرف به مدينه روى آوردند . ابو بكر براى سه مرد عقد سه لواء كرد « 2 » : خالد بن سعيد بن عاصى بن اميه ، و شرحبيل بن حسنه ، حليف بنو جمح - چنان كه واقدى گويد شرحبيل پسر عبد الله بن مطاع كندى بوده و حسنه نام مادر اوست كه آزاد كردهء معمر بن حبيب بن وهب بن حذافة بن جمح بوده است .
هامش
( 1 ) . به روايت محمد بن سعد كاتب واقدى ، پيامبر سنت سوگند خوردن كنار منبر خويش را بر قرار كرد و كسانى را كه در آن موضع قسم ياد كنند ، آتش دوزخ وعده داد ( الطبقات الكبرى ، ذكر منبر رسول الله ) .
( 2 ) . عقد لواء ، پرچم به سپاهى دادن و آن را به نام فرماندهء آن سپاه كردن است . بر حسب سنت دوران جاهليت عقد لواء يكى از مناصب و امتيازات عمدهيى بود كه در خاندانهاى ذى نفوذ به ارث مىرسيد ، و بر سر تحصيل آن مناصب اختلافاتى نيز بروز مىكرد .