ابو بكر رضى الله عنه عمرو بن عاصى را فرمان داد تا از طريق ايله رهسپار فلسطين شود و به يزيد دستور داد تا از راه تبوك رود و به شرحبيل نيز نوشت تا او نيز از راه تبوك روانه شود . در آغاز براى هر يك از اميران سه هزار مرد معين شد ، و سپس ابو بكر همچنان براى ايشان امداد مىفرستاد تا عدهء هر اميرى به هفت هزار و پانصد رسيد . و سپس مجموع تعداد لشكريان به بيست و چهار هزار بالغ شد . از واقدى روايت شده است كه ابو بكر عمرو را بر فلسطين و شرحبيل را بر اردن و يزيد را بر دمشق ولايت داد و گفت : اگر جنگى رخ داد ، فرماندهء شما همان است كه در منطقهء او هستيد . نيز روايت شده است كه وى شفاها به عمرو دستور داد كه هر گاه همهء لشكريان جمع شوند ، او با ايشان نماز گزارد و اگر جدا باشند ، هر اميرى براى سپاه خود نماز بخواند . و به اميران دستور داد تا براى هر قبيله عقد لواء كنند و آن لواء براى آن قبيله باشد .
گويند كه چون عمرو بن عاصى به نخستين بلاد فلسطين رسيد ، به ابو بكر نامهيى نوشت و او را از زيادى تعداد دشمنان و تداركات ايشان و وسعت سرزمين و زبدگى جنگى آنان خبر داد .
ابو بكر به خالد بن وليد بن مغيرهء مخزومى كه در عراق بود ، نامه نوشت و به او فرمان داد كه رهسپار شام شود . به قولى ، وى را در اين جنگ امير اميران قرار داد ، و جماعتى گويند كه خالد فرماندهء سپاهيانى بود كه همراه وى گسيل شدند ، و چون مسلمانان براى جنگى گرد آمدند ، اميران وى را به سبب شجاعت و كيد و زيركى و حسن استعداد ، در آن جنگ سمت اميرى دادند . گويند كه نخستين تصادم بين مسلمانان و دشمن ايشان در قريهيى از
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 158
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص١٥٨