( 87 ) . ورث الوزارة كابر عن كابر . . . .
اللطائف و يتيمة الدهر : با اختلاف « كابر » به « كابرا » .
اللطائف ، ص 26 ؛ يتيمة الدهر ، ج 3 ، صص 304 - 319 .
( 88 ) . احمد بن ابى خالد
ابو العبّاس احمد بن ابى خالد از وزيران و دوستان نزديك مأمون خليفه عبّاسى بهشمار مىآمد ، و احول بود . پس از كشته شدن ذو الرياستين به وزارت رسيد و سرانجام به سال 210 ق وفات يافت .
تاريخ فخرى ، ص 182 ، دستور الوزراء ، ص 68 .
( 89 ) . ابو سلمه خلّال
حفض بن سليمان همدانى ، از موالى بنى حارث بن كعب ، اوّلين كسى بود كه در اسلام لقب وزارت يافت . سفّاح ، خليفهء عبّاسى ، او را به وزارت برگزيد ، ولى گروهى در كمين نشسته و او را در سال 132 ق به قتل رسانيدند . و چون در كنار بازار سركهفروشان منزل داشت ، به خلّال شهرت يافت .
تاريخ فخرى ، ص 121 ؛ الأعلام ، ج 2 ، ص 291 .
( 90 ) . إنّ الوزير وزير آل مهلّب . . . .
اللطائف : با اختلاف « مهلّب » به « محمّد » .
اين بيت در ديگر آثار ثعالبى و نيز در تاريخ فخرى به سليمان مهاجر بجلى نسبت داده شده است ، اما شرح حال اين شاعر در كتابهاى تراجم به دست نيامد .
اللطائف ، ص 27 ؛ التمثيل و المحاضرة ، ص 144 ؛ يواقيت ،
A
14 ؛ تاريخ فخرى ، ص 155 .
( 91 ) . احمد بن اسرائيل
احمد بن اسرائيل الأنبارى ، مكنّى به ابو جعفر نخستين كاتب منتصر بود ، و در سال 252 ق وزارت معتزّ يافت و در سال 255 ق صالح وصيف ، سردار معتزّ ، او را دستگير كرد و پانصد تازيانه زد و وى بر اثر اين شكنجه درگذشت . او كاتبى حاذق بود . مدّت وزارت او اندك بود .
چون تركان وى را بگرفتند ، خليفه معتزّ و مادرش نزد صالح پسر وصيف كه مقدّم تركان بود ، در باب وزير شفاعت كردند و صالح شفاعت ايشان را قبول نكرد و احمد بن اسرائيل را ديگربار چندان بزد كه وفات كرد .
مجمل التواريخ و القصص ، ص 364 ؛ تاريخ ابن الأثير ( رويدادهاى سال 252 و 255 ) ؛ دستور الوزراء ، ص 72 .