عد در مدح كورى
قتادهء مفسّر را گفتند : چرا كوران زيركتر و تيزخاطرتر باشند ؟ گفت : از بهر آنكه بينايى ايشان با دل نقل كرده باشد ، و از بهر اين است چون چشم برهم نهند خرد و تيزى خاطر و فهم مجتمع شود .
و بشّار بن برد گويد :
عميت جنينا و الذّكاء من العمى 651
در حالت آنكه در شكم مادر بودم ، كور شدم و تيزخاطرى از كورى است .
و ابن عبّاس 652 - رضى اللّه عنه - گويد ، در آن وقت كه نور بصر از او بازستدند :
شعر
إن يأخذ اللّه من عينىّ نورهما * ففى لسانى و قلبى منهما نور
قلبى ذكىّ و عقلى غير ذى دخل * و فى فمى صارم « 1 » كالسّيف مأثور / b 88 / 653
اگر خدا از چشم من نور بازگرفت ، در زبان و دل من به عوض آن نورى است . دل من تيزخاطر است ، و در عقل من هيچ عيبى و ضعفى نيست ، و در دهان من زبانى است چون
هامش
( 1 ) . ع : مقول .